Background
🌿 पर्यावरण आणि निसर्ग

प्रोजेक्ट GIB: २०२६ मध्ये माळढोकला वाचवण्यासाठी एआय आणि सॅटेलाईट तंत्रज्ञानाचा वापर

कृत्रिम बुद्धिमत्ता आणि अंतराळ तंत्रज्ञानाने संवर्धनात क्रांती

✍️ Paripath Editorial Team
📅 शुक्रवार, 05 जून 2026
⏱️ 15 min
👁️ 1

प्रस्तावना: माळरानांचा मूक सम्राट

आपण २०२६ सालात प्रवेश करत असताना, भारतातील पर्यावरण संवर्धनाचा प्रवास एका महत्त्वपूर्ण वळणावर आला आहे. माळढोक (Great Indian Bustard - GIB), ज्याला राजस्थानमध्ये 'गोडावण' म्हटले जाते, तो आज विलोपाच्या उंबरठ्यावर उभा आहे. निसर्गात केवळ १५० पेक्षा कमी पक्षी शिल्लक असताना, भारतीय वन्यजीव संस्था (WII) आणि जागतिक तंत्रज्ञान भागीदारांच्या सहकार्याने सरकारने 'प्रोजेक्ट जीआयबी २.०' सुरू केला आहे.

"संवर्धन म्हणजे केवळ एका जातीला वाचवणे नव्हे; तर आपल्या अस्तित्वाचा आधार असलेल्या निसर्गचक्राचे रक्षण करणे होय." — पर्यावरण नीती २०२६
📢
माळढोक पक्षी आययूसीएन (IUCN) च्या लाल सूचीमध्ये 'गंभीरपणे संकटग्रस्त' म्हणून नोंदवलेला आहे आणि भारतीय वन्यजीव (संरक्षण) कायदा, १९७२ च्या अनुसूची १ अंतर्गत त्याला संरक्षण दिले गेले आहे.

ऐतिहासिक संकट: आपण येथे कसे पोहोचलो?

माळढोकची घट ही मानवी हस्तक्षेप आणि आधुनिक पायाभूत सुविधांच्या संघर्षाची शोकांतिका आहे. अनेक दशकांपासून, निम-ओसाड गवताळ प्रदेशाचे शेतजमिनीत झालेले रूपांतर आणि उच्च-दाबाच्या वीज वाहिन्यांच्या जाळ्यामुळे या पक्षांची संख्या झपाट्याने कमी झाली. सांख्यिकीनुसार, २०१५ ते २०२२ दरम्यान केवळ वीज वाहिन्यांच्या धक्क्यामुळे दरवर्षी १५% माळढोक मृत्युमुखी पडत होते.

वर्ष अंदाजित संख्या मुख्य धोके
१९६९ १,२६० शिकार, अधिवास नष्ट होणे
२०११ २५० वीज वाहिन्यांचे धक्के
२०२४ १४० पायाभूत सुविधांचा विस्तार
२०२६ (लक्ष्य) स्थिरीकरण (१५०+) प्रगत तांत्रिक उपाययोजना

क्रांतिकारी तंत्रज्ञान: एआय-सक्षम फ्लाईट डायव्हर्टर्स

२०२६ मध्ये, AI-सक्षम फ्लाईट डायव्हर्टर्स ची अंमलबजावणी ही एक मोठी उपलब्धी ठरली आहे. पारंपारिक डायव्हर्टर्स हे केवळ वाऱ्याने फिरणाऱ्या प्लास्टिकच्या चकत्या होत्या. मात्र, नवीन पिढीतील 'स्मार्ट डायव्हर्टर्स' मशीन लर्निंग (ML) चा वापर करून किलोमीटर अंतरावरून माळढोकच्या पंखांच्या फडफडाटाची वारंवारता ओळखतात.

स्मार्ट डायव्हर्टर्स कसे कार्य करतात:

  • थर्मल इमेजिंग: कमी प्रकाशात मोठ्या पक्षांच्या उष्णतेच्या खुणा शोधते.
  • अकॉस्टिक सेन्सर्स: माळढोकच्या विशिष्ट कमी-वारंवारतेच्या आवाजाला ओळखतात.
  • डायनॅमिक स्ट्रोब्स: अशा वारंवारतेचा प्रकाश उत्सर्जित करतात जो केवळ माळढोक आणि तत्सम पक्षांना दिसतो, ज्यामुळे ते तारांना धडकण्यापूर्वीच मार्ग बदलतात.
निष्क्रिय, रात्रीच्या वेळी कमी दृश्यमानता, देखभालीचा मोठा खर्च आणि माळढोकसारख्या जड पक्षांसाठी मर्यादित परिणामकारकता.

सॅटेलाईट ट्रॅकिंग आणि रिअल-टाइम जीआयएस मॅपिंग

२०२६ मध्ये जिवंत असलेल्या प्रत्येक माळढोकला आता Argos-GPS PTTs (प्लॅटफॉर्म ट्रान्समिटर टर्मिनल्स) बसवण्यात आले आहेत. हे अत्यंत हलके सौर ऊर्जेवर चालणारे बॅकपॅक पक्षाचे स्थान, उंची आणि त्यांच्या शारीरिक स्थितीबद्दल (हृदयाचे ठोके) रिअल-टाइम डेटा प्रदान करतात.

जिओफेन्सिंग (Geofencing)
वीज वाहिनी क्षेत्राभोवती आभासी सीमा तयार केल्या जातात. जर एखादा माळढोक या क्षेत्राच्या जवळ आला, तर स्थानिक ग्रीडला व्होल्टेज कमी करण्यासाठी अलर्ट जातो.
पूर्व-नियोजित अधिवास व्यवस्थापन
पाऊस आणि गवताची उंची यावर आधारित माळढोक पुढील घरटे कुठे बांधतील, याचा अंदाज सॅटेलाईट डेटाद्वारे लावला जातो.

केस स्टडी: जैसलमेर यशोगाथा

थार वाळवंटात, 'सौर-पवन ऊर्जा विरुद्ध पक्षी' हा संघर्ष शिगेला पोहोचला होता. ५० किमीच्या उच्च-दाब तारांवर एआय-डायव्हर्टर्स लावून, २०२६ च्या पहिल्या सहामाहीत मृत्यू दर शून्यावर आला आहे. अक्षय ऊर्जा आणि जैवविविधता यांच्यात संतुलन राखण्यासाठी हे जागतिक मॉडेल बनले आहे.

निष्कर्ष: २०३० कडे वाटचाल

प्रोजेक्ट जीआयबी हे सिद्ध करते की तंत्रज्ञान आणि निसर्ग एकमेकांचे शत्रू नाहीत. सॅटेलाईट ट्रॅकिंग आणि कृत्रिम बुद्धिमत्ता (AI) वापरून भारत जगासमोर एक आदर्श ठेवत आहे. २०२६ चे उद्दिष्ट केवळ जगवणे हे नाही, तर गुजरात, महाराष्ट्र आणि कर्नाटक मधील त्यांच्या जुन्या अधिवासात माळढोकला पुन्हा सुखाने नांदवणे हे आहे.

🎮 परस्परसंवादी खेळ

पूर्ण स्क्रीन