←
शुक्रवार, 16 नोव्हेंबर 2035
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 334

मग स्मृति ते भ्रंशे । आणि बुद्धीचा नाश होय कीं जैसे । सूर्यास्तमानीं प्रकाशे । सहित लोपे ॥

"Then the memory fails, and the intellect is destroyed, just as the light vanishes along with the setting sun."

स्मृति Noun
Smruti
आठवण किंवा विवेक
Memory or mindfulness
भ्रंशे Verb
Bhranshe
नष्ट होणे किंवा ढळणे
To be lost or corrupted
बुद्धीचा Noun
Buddhicha
विवेकाचा किंवा बुद्धीचा
Of the intellect
नाश Noun
Nash
विनाश
Destruction
सूर्यास्तमानीं Noun
Suryastamani
सूर्य मावळताना
At the time of sunset
प्रकाशे Noun
Prakashe
प्रकाशासह
With light
लोपे Verb
Lope
नाहीसा होणे
Vanishes or disappears

💡 अर्थ

जेव्हा माणसाची आठवण (स्मृती) नष्ट होते, तेव्हा त्याची बुद्धीही नाहीशी होते. ज्याप्रमाणे सूर्य मावळला की प्रकाशही त्याच्यासोबत निघून जातो, तसेच हे घडते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मानवी अध:पाताची प्रक्रिया स्पष्ट करतात. जेव्हा क्रोधामुळे माणसाची स्मृती (योग्य-अयोग्य निवडण्याची शक्ती) भ्रष्ट होते, तेव्हा त्याचा परिणाम बुद्धीच्या नाशात होतो. येथे 'सूर्यास्त' हे स्मृती जाण्याचे प्रतीक आहे आणि 'प्रकाश' हे बुद्धीचे प्रतीक आहे. ज्याप्रमाणे सूर्याशिवाय प्रकाश राहू शकत नाही, त्याप्रमाणे स्मृतीशिवाय बुद्धी कार्य करू शकत नाही. बुद्धीचा नाश होणे म्हणजे माणसाची विवेकशक्ती पूर्णपणे संपणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण रागाच्या भरात असतो, तेव्हा आपण आपले संस्कार आणि चांगले विचार विसरतो (स्मृती भ्रंश). यामुळे आपण चुकीचे निर्णय घेतो (बुद्धीचा नाश). उदाहरणार्थ, रागाच्या भरात कोणालाही अपशब्द बोलणे, ज्यामुळे नंतर पश्चात्ताप होतो. म्हणून मन शांत ठेवणे गरजेचे आहे.

📌 संदर्भ

क्रोधापासून सुरू होणाऱ्या विनाशाच्या प्रवासात, स्मृती भ्रष्ट झाल्यावर बुद्धीचा नाश कसा होतो, हे ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 117

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । ते आचरावे सप्रेम । यथाविधी ॥ ११७ ॥

"Therefore, perform that which is appropriate action and that which is prescribed duty, with love and in the proper manner."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchita
योग्य / उचित
Appropriate / Proper
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले
Prescribed / Ordained
आचरावे Verb
Aacharave
आचरण करावे / पाळावे
Should practice / perform
सप्रेम Adverb
Saprema
प्रेमासहित / आवडीने
With love / devotion
यथाविधी Adverb
Yathavidhi
शास्त्रोक्त पद्धतीने / नियमानुसार
According to rules / systematically

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य आहे, ते प्रेमाने आणि योग्य पद्धतीने करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे महत्त्व विशद करतात. ते सांगतात की, मनुष्याने केवळ कर्म करू नये, तर ते 'उचित' (परिस्थितीनुसार योग्य) आणि 'विहित' (शास्त्राने किंवा धर्माने नेमून दिलेले) असावे. हे कर्म करताना मनात ओझे न बाळगता ते 'सप्रेम' म्हणजे अत्यंत आवडीने आणि आनंदाने करावे. तसेच, ते 'यथाविधी' म्हणजे शास्त्रोक्त पद्धतीने किंवा योग्य शिस्तीने पार पाडावे. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य प्रेमाने आणि अचूकतेने करतो, तेव्हा ते कर्म बंधकारक न ठरता मोक्षदायक ठरते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना ते केवळ उरकून टाकण्यासाठी न करता, ते काम पूर्ण निष्ठेने आणि योग्य पद्धतीने करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता विषयाच्या आवडीने आणि एकाग्रतेने करावा.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेतील कर्मयोगाचे विवेचन करताना ज्ञानेश्वर महाराज योग्य कर्माचे स्वरूप आणि ते करण्याची पद्धत स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 120

म्हणोनि उचितें कर्मे । आचरावीं मनोधर्मे । जेणें पाविजे परमे । पुरुषार्थासी ॥ १२० ॥

"Therefore, perform the appropriate duties with a focused mind, by which the supreme goal of life is attained."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचितें Adjective
Ucitēṁ
योग्य किंवा विहित
Appropriate or prescribed
आचरावीं Verb
Ācarāvīṁ
करावीत किंवा आचरणात आणावीत
Should perform
मनोधर्मे Adverb
Manōdharmē
मनापासून किंवा चित्त लावून
With full heart or mind
पाविजे Verb
Pāvijē
प्राप्त होते
Is attained
पुरुषार्थासी Noun
Puruṣार्थासी
परम ध्येयाला किंवा मोक्षाला
To the ultimate goal or salvation

💡 अर्थ

म्हणून आपल्या वाट्याला आलेली योग्य कर्मे मनापासून करावीत, ज्यायोगे परम पुरुषार्थ (मोक्ष) प्राप्त होईल.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या स्वधर्मानुसार प्राप्त झालेली विहित कर्मे अत्यंत निष्ठेने आणि एकाग्र चित्ताने केली पाहिजेत. जेव्हा आपण फळाची अपेक्षा न ठेवता केवळ कर्तव्य भावनेने कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही, तर उलट ते आपल्याला मोक्षाच्या (परम पुरुषार्थाच्या) मार्गावर घेऊन जाते. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्मातील आसक्तीचा त्याग करणे महत्त्वाचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी अभ्यासाकडे आपले कर्तव्य म्हणून पहावे. परीक्षेच्या निकालाची चिंता करण्यापेक्षा, दररोजचा अभ्यास मनापासून केल्यास यश नक्कीच मिळते.

📌 संदर्भ

परम पुरुषार्थ प्राप्त करण्यासाठी विहित कर्मांचे महत्त्व ज्ञानेश्वर महाराज सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा