🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, ज्ञानी पुरुष जगातील सर्व आवश्यक कर्मे करतो, परंतु त्याच्या मनात 'मी हे केले' असा अहंकार नसतो. ज्याप्रमाणे एखादे बी अग्नीत भाजले की त्याची अंकुरण क्षमता नष्ट होते आणि ते पुन्हा जमिनीतून उगवू शकत नाही, त्याचप्रमाणे आत्मज्ञानाच्या अग्नीत शुद्ध झालेले कर्म मनुष्याला जन्म-मरणाच्या फेऱ्यात किंवा कर्माच्या बंधनात अडकवत नाही. कर्माचे अस्तित्व असूनही त्याचे फळ चिकटत नाही.

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मीच हे सर्व करतोय' हा अहंकार सोडून कर्तव्य भावनेने काम करावे. उदाहरणार्थ, एखाद्या गरजूला मदत करताना ती प्रसिद्धीसाठी न करता केवळ आपले कर्तव्य म्हणून केल्यास मनाला खरी शांती मिळते आणि कर्माचे ओझे वाटत नाही.

अहंकाररहित कर्माचे फळ कसे मिळत नाही आणि ते बंधनास कारणीभूत कसे ठरत नाही, हे सांगताना माऊलींनी भाजलेल्या बीयाचा दृष्टांत दिला आहे.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माच्या स्वरूपाचे सखोल विवेचन करतात. ते म्हणतात की, केवळ बाह्यतः कर्माचा त्याग करून किंवा संन्यासाचा वेष धारण करून माणूस कर्ममुक्त होऊ शकत नाही. जोपर्यंत देह आहे, तोपर्यंत भूक, तहान, श्वास यांसारखे देहधर्म चालूच राहतात. कर्मातून मुक्त होण्यासाठी कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार सोडणे आवश्यक आहे. ज्याप्रमाणे एखादा मार्ग कापण्यासाठी प्रत्यक्ष चालावेच लागते, केवळ थांबून राहिल्याने मार्ग संपत नाही, त्याचप्रमाणे विहित कर्मे केल्याशिवाय आणि त्यातील आसक्ती सोडल्याशिवाय मोक्ष मिळत नाही.

केवळ जबाबदारी टाळणे म्हणजे मुक्ती नव्हे. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने परीक्षेच्या भीतीने अभ्यास सोडला तर तो उत्तीर्ण होऊ शकत नाही; त्याला अभ्यास करावाच लागेल, पण तो फळाची चिंता न करता केल्यास त्याला तणाव जाणवणार नाही.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत की खरा संन्यास हा मानसिक असतो, केवळ कर्माचा बाह्य त्याग केल्याने माणूस मुक्त होत नाही.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाच्या मनस्थितीचे वर्णन करतात. ते म्हणतात की, जेव्हा मनुष्याच्या मनात संशय निर्माण होतो, तेव्हा त्याच्या ज्ञानावर अज्ञानाचा अंधार पसरतो. संशय हा प्रगतीच्या मार्गातील मोठा अडथळा आहे. ज्याप्रमाणे रात्रीच्या अंधारात रस्ता दिसत नाही आणि माणूस अडखळतो, त्याचप्रमाणे संशयामुळे बुद्धी गोंधळून जाते आणि माणसाला योग्य काय आणि अयोग्य काय हे समजत नाही. अर्जुनाच्या मनातील संशयामुळे त्याची बुद्धी कशी कुंठित झाली आहे, याचे हे मार्मिक विवेचन आहे.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखादे काम करताना मनात भीती किंवा संशय ठेवतो, तेव्हा आपली बुद्धी नीट चालत नाही. उदाहरणार्थ, परीक्षेत उत्तर माहीत असूनही जर मनात संशय असेल, तर आपण चुकीचे उत्तर लिहितो. म्हणून आत्मविश्वास वाढवून संशय दूर करावा.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगत आहेत की संशयामुळे बुद्धी कशी भ्रमिष्ट होते आणि ज्ञानाचा प्रकाश कसा मावळतो.