←
गुरुवार, 18 डिसेंबर 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 7

जेथ सरस्वतीचेनि पावलें । वाक्चातुर्य ये फळें । तेणें रसाळपणें रसाळें । होती शब्द ॥ ७ ॥

"Where the grace of Saraswati falls, eloquence bears fruit; by that sweetness, words themselves become succulent."

सरस्वतीचेनि Noun
Saraswaticheni
सरस्वती देवीच्या
Of Goddess Saraswati
पावलें Noun
Pavale
कृपेने किंवा पावलांनी
By the grace or feet
वाक्चातुर्य Noun
Vakchatury
बोलण्यातील कसब
Eloquence in speech
फळें Verb
Phale
फळाला येणे
To bear fruit
रसाळपणें Adverb
Rasalpane
गोडव्याने
With sweetness
शब्द Noun
Shabda
शब्द
Words

💡 अर्थ

सरस्वती देवीच्या कृपेने वाणीमध्ये हुशारी येते आणि शब्द खूप गोड होतात.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत विद्येची देवता सरस्वतीचे महत्त्व सांगत आहेत. ते म्हणतात की, ज्या ठिकाणी सरस्वती देवीची कृपा होते, तिथे बोलण्यामध्ये विलक्षण चातुर्य प्राप्त होते. साहित्यातील नवरसांचा परिपाक आणि शब्दांचे माधुर्य हे केवळ तिच्या आशीर्वादाचे फळ आहे. लेखणी किंवा वाणीला जे सामर्थ्य मिळते, त्याचे मूळ सरस्वतीच्या चरणांशी आहे. जेव्हा तिचे आशीर्वाद मिळतात, तेव्हा सामान्य शब्दही अमृतासारखे रसाळ वाटू लागतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण जेव्हा इतरांशी बोलतो, तेव्हा आपले शब्द नम्र आणि अर्थपूर्ण असावेत. उदाहरणार्थ, एखाद्या कठीण प्रसंगी कोणाला धीर देताना जर आपली वाणी रसाळ आणि प्रेमळ असेल, तर त्याचा समोरच्या व्यक्तीवर सकारात्मक परिणाम होतो. हेच सरस्वतीच्या कृपेचे व्यावहारिक रूप आहे.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वरीच्या सुरुवातीला ज्ञानेश्वर महाराज ग्रंथाच्या निर्विघ्न पूर्ततेसाठी सरस्वती देवीचे स्तवन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 45

ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति । निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥

म्हणोनि संन्यासी तोचि जाणावा । जो न मनीं द्वेषु न धरी हेवा । आणि कांहींच न वांछावा । तोचि नित्य संन्यासी ॥

"Therefore, know him alone to be a Sanyasi, who neither hates nor envies in his mind, and desires nothing; he is the eternal Sanyasi."

संन्यासी Noun
Sanyasi
त्यागी किंवा विरक्त पुरुष
Renunciant or Monk
द्वेषु Noun
Dveshu
तिरस्कार किंवा राग
Hatred or animosity
हेवा Noun
Heva
मत्सर किंवा ईर्ष्या
Envy or jealousy
वांछावा Verb
Vanchhava
इच्छा करणे किंवा हाव धरणे
To desire or crave
नित्य Adjective
Nitya
नेहमीचा किंवा शाश्वत
Eternal or constant

💡 अर्थ

ज्याला कोणाबद्दलही द्वेष वाटत नाही, जो कोणाचा मत्सर करत नाही आणि ज्याच्या मनात कोणतीही भौतिक इच्छा उरलेली नाही, त्यालाच खरा आणि कायमचा संन्यासी समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज खऱ्या संन्यासाची व्याख्या स्पष्ट करतात. संन्यास म्हणजे केवळ प्रपंच सोडणे किंवा भगवी वस्त्रे धारण करणे नव्हे, तर ती मनाची एक अवस्था आहे. ज्याचे मन द्वेष आणि हेवा (मत्सर) यांपासून मुक्त झाले आहे आणि ज्याला कशाचीही हाव उरलेली नाही, तोच खरा 'नित्य संन्यासी' होय. असा मनुष्य संसारात राहूनही बंधमुक्त असतो, कारण त्याचे चित्त स्थिर असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण आपल्या सहकाऱ्याच्या किंवा मित्राच्या प्रगतीचा हेवा न करता आपले काम प्रामाणिकपणे करतो, तेव्हा आपण या तत्त्वाचे पालन करतो. उदाहरणार्थ, परीक्षेत दुसऱ्याला जास्त गुण मिळाले म्हणून त्याचा द्वेष न करता स्वतःच्या अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे.

📌 संदर्भ

खरा संन्यास म्हणजे काय आणि तो मनाच्या पातळीवर कसा असावा, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 4

तरी तेथ अर्जुनें काय केलें । जेणें संकटीं मन घातलें । तें सांगेन ऐका भलें । सावध होऊनि ॥ ४ ॥

"Then what did Arjuna do there, who had cast his mind into distress? I shall tell you that, listen well with attention."

अर्जुनें Noun
Arjunen
अर्जुनाने
By Arjuna
संकटीं Noun
Sankati
संकटामध्ये
In distress or crisis
सांगेन Verb
Sangen
सांगेन
Will tell
सावध Adjective
Savadh
जागरूक किंवा एकाग्र
Attentive or Alert
ऐका Verb
Aika
ऐका
Listen
भलें Adverb
Bhale
नीट किंवा चांगल्या प्रकारे
Properly or Well

💡 अर्थ

त्यावेळी अर्जुनाने काय केले, ज्यामुळे त्याचे मन इतक्या मोठ्या संकटात (मोहात) सापडले, ते मी तुम्हाला सांगतो, तुम्ही नीट लक्ष देऊन ऐका.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीमध्ये संत ज्ञानेश्वर महाराज श्रोत्यांना कुरुक्षेत्रावरील प्रसंगाकडे वळवत आहेत. अर्जुन हा केवळ एक योद्धा नसून तो मानवी मनाचे प्रतीक आहे. जेव्हा अर्जुन मोहग्रस्त झाला आणि त्याचे मन संकटात (विषादात) सापडले, तेव्हा त्याने नेमकी काय कृती केली, हे सांगण्यासाठी ज्ञानेश्वर महाराज श्रोत्यांना एकाग्रतेने ऐकण्याचे आवाहन करतात. 'सावध' होणे म्हणजे केवळ जागे राहणे नव्हे, तर अंतर्बाह्य सजग होऊन ज्ञानाचे ग्रहण करणे होय. हा अध्याय सांख्ययोगाचा असून तो आत्मज्ञानाचा पाया रचतो, म्हणून श्रोत्यांची एकाग्रता महत्त्वाची आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

कोणतीही महत्त्वाची गोष्ट शिकताना किंवा ऐकताना आपले मन विचलित होऊ न देता पूर्णपणे एकाग्र (सावध) ठेवणे आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, वर्गात शिक्षकांनी शिकवताना जर आपण 'सावध' राहून ऐकले, तरच कठीण विषय सहज समजतो.

📌 संदर्भ

दुसऱ्या अध्यायाच्या सुरुवातीला संजय धृतराष्ट्राला अर्जुनाच्या मनातील गोंधळ आणि त्याच्या कृतींचे वर्णन सांगण्यास सुरुवात करत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा