मंगळवार, 11 नोव्हेंबर 2031
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 14

मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः। आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत॥

तरी हे विषय जे आहाती। ते इंद्रियद्वारीं येती। आणि सुखदुःखें उपजविती। अंतःकरणीं॥

"The contacts of the senses with their objects, O son of Kunti, which cause heat and cold, pleasure and pain, have a beginning and an end; they are impermanent; endure them bravely."

विषय Noun
vishaya
इंद्रियांचे भोग/वस्तू
sensory objects
इंद्रियद्वारीं Noun
indriyadvari
इंद्रियांच्या माध्यमातून
through the gates of senses
उपजविती Verb
upajaviti
निर्माण करतात
produce or create
अंतःकरणीं Noun
antahkarani
मनामध्ये
in the mind or heart
सुखदुःखें Noun
sukhadukhe
सुख आणि दुःख
pleasure and pain

💡 अर्थ

हे अर्जुना, हे जे विषयांचे भोग आहेत, ते इंद्रियांच्या माध्यमातून मनात प्रवेश करतात आणि सुख-दुःखाची भावना निर्माण करतात.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, बाह्य जगातील वस्तू (विषय) जेव्हा आपल्या पाच ज्ञानेंद्रियांच्या संपर्कात येतात, तेव्हा त्यांचे ज्ञान मनाला होते. हे अनुभव कधी सुखद तर कधी दुःखद असतात. हे अनुभव क्षणभंगुर असतात, कारण ते इंद्रियांच्या अधीन असतात. जसे थंडी आणि उष्णता येते आणि जाते, तसेच हे अनुभवही कायमस्वरूपी नसतात. साधकाने या द्वंद्वांकडे साक्षीभावाने पाहायला हवे आणि मनाचा समतोल ढळू देऊ नये.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला एखादी गोष्ट मनासारखी घडली नाही म्हणून दुःख होते, तेव्हा लक्षात ठेवावे की हे केवळ इंद्रियांचे खेळ आहेत. जसे कडक ऊन लागल्यावर सावलीत गेल्यावर सुख मिळते, तसेच जीवनातील संकटे आणि आनंद येत-जात राहतात. त्यांना धैर्याने सामोरे जावे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला इंद्रियांद्वारे होणाऱ्या अनुभवांचे आणि त्यातून निर्माण होणाऱ्या सुख-दुःखाचे स्वरूप समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 338

जैसा नावाचा सांगातु । वाऱ्यासी जाहला प्रवृत्तु । तो अगाधुही अपमृत्यु । ओढूनि आणी ॥ ३३८ ॥

"As the association of a boat with a strong wind drags it to an accidental death even in the deep sea."

नावाचा Noun
Nāvācā
नावेचा
of the boat
सांगातु Noun
Sāṅgātu
सोबत किंवा संगत
association or company
वाऱ्यासी Noun
Vāryāsī
वाऱ्याशी
with the wind
प्रवृत्तु Adjective
Pravṛttu
प्रवृत्त झालेला किंवा लागलेला
inclined or engaged
अगाधुही Adjective
Agādhuhī
अथांग किंवा खूप खोल
unfathomable or very deep
अपमृत्यु Noun
Apamṛtyu
अकाली किंवा अपघाती मृत्यू
accidental death or calamity
ओढूनि Verb
Oḍhūni
ओढून
dragging

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे वाऱ्याच्या आहारी गेलेली नाव अथांग समुद्रातही अपघाती मृत्यू ओढवून आणते, त्याप्रमाणे इंद्रियांच्या आहारी गेलेले मन माणसाचा नाश करते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रियांच्या शक्तीचे आणि मनाच्या चंचलतेचे सुंदर उदाहरण देतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे समुद्रात प्रवास करणारी नाव जर सोसाट्याच्या वाऱ्याच्या तावडीत सापडली, तर ती नाव दिशाहीन होते आणि अथांग पाण्यातही बुडून जाते. त्याचप्रमाणे, जर माणसाचे मन इंद्रियांच्या विषयांकडे (भोगांकडे) धावू लागले, तर ते माणसाच्या स्थिर बुद्धीला विचलित करते. ही विचलित बुद्धी माणसाला विनाशाकडे नेते, मग तो कितीही ज्ञानी का असेना.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण मोबाईल किंवा सोशल मीडियाच्या आहारी गेलो, तर आपले अभ्यासावरून किंवा कामावरून लक्ष विचलित होते. हे विचलित मन आपल्याला ध्येयापासून दूर नेते. म्हणून मनावर ताबा ठेवणे गरजेचे आहे.

📌 संदर्भ

इंद्रिये मनाला कशी भरकटवतात आणि त्यामुळे माणसाचा विवेक कसा नष्ट होतो, हे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज हे नावेचे उदाहरण देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 223

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरावे हेचि परम । येणे पाविजे मोक्षधाम । नि:संशयो ॥ २२३ ॥

"Therefore, perform the appropriate duty as the highest goal; through this, one undoubtedly reaches the abode of liberation."

उचित Adjective
uchit
योग्य किंवा विहित
proper or appropriate
आचरावे Verb
acharave
आचरण करावे किंवा पाळावे
should practice or perform
परम Adjective
param
सर्वोच्च किंवा श्रेष्ठ
supreme or highest
पाविजे Verb
pavije
प्राप्त होते
is attained
मोक्षधाम Noun
mokshadham
मुक्तीचे स्थान
abode of liberation
नि:संशयो Adverb
nihsanshayo
शंका नसलेले किंवा नक्कीच
undoubtedly

💡 अर्थ

म्हणून जे आपले योग्य कर्तव्य आहे, तेच श्रेष्ठ मानून करावे. यामुळे नक्कीच मोक्ष प्राप्त होतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे सार सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने फळाची आशा न धरता केवळ आपले विहित कर्तव्य (स्वधर्म) पार पाडणे हेच सर्वात श्रेष्ठ कार्य आहे. जेव्हा आपण आपले कर्म 'परम' म्हणजे ईश्वरी सेवा मानून करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही, तर उलट मोक्षाचा मार्ग मोकळा करते. यात तिळमात्र शंका नाही की निष्काम कर्म हेच मुक्तीचे साधन आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी केवळ मार्कांसाठी न शिकता ज्ञान मिळवण्यासाठी अभ्यास करणे हे त्यांचे 'उचित कर्म' आहे. अशा निष्ठेने केलेल्या कर्मामुळे यश आणि मानसिक शांती (मोक्ष) नक्कीच मिळते.

📌 संदर्भ

स्वधर्माचे पालन आणि निष्काम कर्म केल्याने मोक्ष कसा प्राप्त होतो, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा