←
मंगळवार, 08 जुलै 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 214

म्हणोनि तूं आतां । झकविजे नको चित्ता । धरीं पां धीरता । पांडुकुमरा ॥ २१४ ॥

म्हणोनि तू आता । झकविजे नको चित्ता । धरी पां धीरता । पांडुकुमरा ॥ २१४ ॥

"Therefore, do not let your mind be deceived now; hold onto your courage, O son of Pandu."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झकविजे Verb
Zhakavije
फसवू देणे / मोहित होणे
To be deluded or deceived
चित्ता Noun
Chitta
मनाला
To the mind
धीरता Noun
Dheerata
धैर्य / सोशिकता
Courage or fortitude
पांडुकुमरा Noun
Pandukumara
पांडुपुत्रा (अर्जुना)
Son of Pandu (Arjuna)

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, आता तू तुझ्या मनाला फसवू देऊ नकोस. तू मनामध्ये धैर्य धारण कर.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे श्रीकृष्णाचा उपदेश स्पष्ट करतात. इंद्रियांचे विषय आणि त्यातून निर्माण होणारे सुख-दुःख हे क्षणभंगुर आहेत. ते येतात आणि जातात. म्हणून अर्जुनाने आपल्या बुद्धीला किंवा चित्ताला या द्वंद्वांनी मोहित होऊ देऊ नये. मनाची स्थिरता ढळू न देता, धैर्याने आणि विवेकाने परिस्थितीचा स्वीकार करावा, असा हा मोलाचा सल्ला आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला अपयश येते किंवा दुःखद घटना घडते, तेव्हा मन विचलित होऊ न देता शांत राहून धैर्याने संकटाचा सामना करावा. उदाहरणार्थ, परीक्षेत कमी गुण मिळाले तर रडत न बसता धैर्याने पुन्हा जोमाने अभ्यास करणे.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या विषयांच्या क्षणभंगुरतेबद्दल सांगून श्रीकृष्ण अर्जुनाला मन स्थिर ठेवण्याचा आणि धैर्य धरण्याचा उपदेश करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 26

अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् । तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि ॥

तरी याही अभिप्राया। जरी मानिसी तूं धनंजया। तरी खेदु करावया। कारण नाही॥

"Even if you think this soul is constantly born and constantly dies, O mighty-armed one, you should not grieve like this."

तरी Conjunction
Tari
तरीसुद्धा
Even then
अभिप्राया Noun
Abhiprāyā
मतानुसार / दृष्टिकोनातून
Opinion or viewpoint
मानिसी Verb
Mānisī
मानतोस
You consider or believe
धनंजया Noun
Dhanañjayā
अर्जुनाचे एक नाव
A name for Arjuna
खेदु Noun
Khedu
दुःख किंवा शोक
Grief or sorrow
कारण Noun
Kāraṇa
निमित्त किंवा आधार
Reason or cause

💡 अर्थ

हे अर्जुना, जरी तू असे मानलेस की हा आत्मा वारंवार जन्म घेतो आणि वारंवार मरतो, तरी सुद्धा तू दुःख करण्याचे काहीच कारण नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून श्रीकृष्णाचा उपदेश स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जर तू आत्म्याला अविनाशी न मानता, केवळ देहाप्रमाणेच जन्मणारा आणि मरणारा मानलेस (जसे काही विचारप्रवाह मानतात), तरीही शोक करणे व्यर्थ आहे. जर जन्म आणि मृत्यू हा निसर्गाचा अटळ नियम असेल, तर जे टाळता येत नाही त्यावर रडणे शहाणपणाचे नाही. प्रवाहाप्रमाणे येणाऱ्या आणि जाणाऱ्या गोष्टींचा स्वीकार करणे हाच खरा मार्ग आहे, असे येथे सुचवले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जीवनातील अपरिहार्य बदल किंवा नुकसान स्वीकारण्यासाठी या विचाराचा उपयोग होतो. उदाहरणार्थ, एखादी प्रिय वस्तू हरवली किंवा एखादा बदल झाला जो आपल्या हातात नाही, तर त्यावर रडत न बसता तो जीवनाचा एक भाग म्हणून स्वीकारणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत की, आत्म्याला नित्य मानले काय किंवा अनित्य मानले काय, कोणत्याही परिस्थितीत शोक करणे अयोग्य आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 155

तैसे कर्म तरी कीजे । परि कर्तेपण न भजिजे । मग तेणें न बाधिजे । संन्यासी जैसा ॥

"Perform actions in that manner, but do not embrace the sense of doership; then you shall not be bound by them, just like a Sannyasi."

तैसे Adverb
Taise
त्याप्रमाणे
In that manner
कर्म Noun
Karma
कार्य किंवा कर्तव्य
Action or duty
कर्तेपण Noun
Kartepan
मी कर्ता आहे हा भाव
Sense of doership
भजिजे Verb
Bhajije
स्वीकारणे किंवा धरणे
To embrace or hold
बाधिजे Verb
Badhije
अडकणे किंवा बंधन होणे
To be bound or affected
संन्यासी Noun
Sannyasi
विरक्त किंवा त्यागी पुरुष
Renunciant

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे संन्यासी कर्म करतो पण आपण ते करत आहोत असा अहंकार बाळगत नाही, त्याप्रमाणे तू सुद्धा कर्म कर म्हणजे तुला कर्माचे बंधन लागणार नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून निष्काम कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपली विहित कर्मे (कर्तव्ये) अवश्य करावीत, परंतु ती करताना 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार किंवा 'मी हे केले' हा भाव पूर्णपणे सोडून द्यावा. जेव्हा आपण कर्माचे फळ आणि कर्तेपण ईश्वराला अर्पण करतो, तेव्हा ती कर्मे आपल्याला संसाराच्या बंधनात अडकवू शकत नाहीत. ज्याप्रमाणे एक खरा संन्यासी बाह्यतः सर्व व्यवहार करत असूनही अंतर्यामी पूर्णपणे अलिप्त असतो, तशीच स्थिती साधकाने प्राप्त करून घ्यावी, जेणेकरून कर्माचे चांगले-वाईट परिणाम त्याला बाधणार नाहीत.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात अभ्यास करताना किंवा नोकरी करताना 'मी हे करतोय' असे म्हणण्याऐवजी 'हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने काम केल्यास मानसिक ताण येत नाही. उदाहरणार्थ, एखाद्या खेळाडूने केवळ जिंकण्यासाठी न खेळता आपला खेळ उत्तम करण्यासाठी मेहनत घेतली, तर पराभवाचे दुःख त्याला बाधत नाही.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माच्या बंधनातून मुक्त कसे व्हायचे आणि कर्तेपणाचा अहंकार कसा सोडायचा याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा