←
गुरुवार, 03 जुलै 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 299

म्हणोनि मन हें आवरावें । मग इंद्रियें आपैतीं स्वभावें । जैसा मूळसिंचनें पालवे । डोलू लागे ॥ २९९ ॥

"Therefore, the mind must be restrained; then the senses will naturally follow. Just as by watering the root, the foliage begins to sway."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇōni
म्हणून
Therefore
आवरावें Verb
āvarāvēṃ
नियंत्रित करावे
should be restrained
इंद्रियें Noun
indriyēṃ
ज्ञानेंद्रिये
senses
आपैतीं Adverb
āpaitīṃ
आपोआप / स्वाधीन
automatically / under control
मूळसिंचनें Noun
mūḷasiñcanēṃ
मुळाला पाणी घातल्याने
by watering the root
पालवे Noun
pālavē
पालवी / फांद्या
foliage / branches

💡 अर्थ

म्हणून आधी मनावर ताबा मिळवावा, मग इंद्रिये आपोआप आपल्या वश होतात. जसे झाडाच्या मुळाला पाणी दिले की संपूर्ण झाड टवटवीत होऊन डोलू लागते, तसेच मन जिंकले की सर्व इंद्रिये जिंकली जातात.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मनाच्या निग्रहाचे अत्यंत महत्त्वाचे सूत्र सांगतात. ते म्हणतात की, इंद्रियांना बाहेरून रोखण्यापेक्षा मनाला आतून आवरणे जास्त प्रभावी आणि नैसर्गिक आहे. जर आपण झाडाच्या प्रत्येक पानाला किंवा फांदीला स्वतंत्रपणे पाणी घालत बसलो तर ते कठीण आहे, पण मुळाला पाणी दिले तर संपूर्ण झाड आपोआप बहरते. त्याचप्रमाणे, मन हे सर्व इंद्रियांचे मूळ किंवा केंद्र आहे. एकदा का मनावर ताबा मिळवला की डोळे, कान, जीभ यांसारखी इंद्रिये आपोआप सन्मार्गाला लागतात आणि साधकाच्या स्वाधीन होतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात वाईट सवयी सोडताना केवळ कृतीवर नियंत्रण न ठेवता विचारांवर (मनावर) काम करावे. उदाहरणार्थ, जर तुम्हाला अभ्यासात एकाग्रता हवी असेल, तर मोबाईलपासून दूर राहण्यापेक्षा मनाला अभ्यासाच्या गोडीचे 'पाणी' द्या, मग डोळे आणि कान आपोआप पुस्तकाकडे वळतील.

📌 संदर्भ

इंद्रियांवर विजय मिळवण्यासाठी मनावर ताबा मिळवणे किती आवश्यक आहे, हे ज्ञानेश्वर महाराज एका वृक्षाच्या उदाहरणातून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 265

म्हणोनि समर्थें जे जे कीजे। तें तें इतरींही अनुष्ठिजे। तेंचि प्रमाण मानिजे। सामान्यींही॥

"Whatever a great man does, that very thing other men also do; whatever standard he sets up, the generality of men follow the same."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
समर्थें Noun
Samarthe
सामर्थ्यवान किंवा श्रेष्ठ व्यक्तीने
By the capable or great person
अनुष्ठिजे Verb
Anusthije
आचरणात आणले जाते
Is practiced or followed
प्रमाण Noun
Pramana
आदर्श किंवा पुरावा
Standard or authority
सामान्यींही Noun
Samanyihi
सामान्य लोकांनी सुद्धा
By common people also

💡 अर्थ

म्हणून श्रेष्ठ माणसे जे जे काही करतात, त्याचेच इतर लोकही अनुकरण करतात. श्रेष्ठ लोक ज्या गोष्टीला प्रमाण मानतात, तीच गोष्ट सामान्य लोकही प्रमाण मानून चालतात.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे एक महत्त्वाचे सामाजिक तत्त्व मांडतात. ते म्हणतात की, समाजात जे लोक सामर्थ्यवान, ज्ञानी किंवा प्रतिष्ठित आहेत, त्यांच्याकडे पाहूनच सामान्य जनता आपले आचरण ठरवत असते. जर ज्ञानी माणसाने कर्म करणे सोडून दिले, तर सामान्य लोकही त्याचे चुकीचे अनुकरण करून आळशी बनतील. म्हणून, समाजाला योग्य दिशा देण्यासाठी आणि लोकसंग्रहासाठी श्रेष्ठ व्यक्तीने स्वतः आदर्श कर्म करून दाखवणे आवश्यक आहे. त्यांचे वागणे हेच जगासाठी नियमावली ठरते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपण एखाद्या पदावर असू किंवा कुटुंबाचे प्रमुख असू, तर आपले वागणे आदर्श असावे. उदाहरणार्थ, जर पालकांनी स्वतः मोबाईलचा वापर कमी केला, तरच मुले त्यांचे अनुकरण करून अभ्यासाकडे लक्ष देतील.

📌 संदर्भ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करतात की श्रेष्ठ व्यक्तींच्या आचरणाचा सामान्य लोकांवर कसा प्रभाव पडतो आणि त्यांनी आदर्श का असावे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 152

म्हणौनि विहित जें कर्म । तेंचि आचरावें हें वर्म । येणें पाविजे परम । पुरुषार्थातें ॥

"Therefore, perform the prescribed duty; this is the secret. Through this, one attains the supreme goal of life."

विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले किंवा योग्य
Prescribed or righteous
आचरावें Verb
Acharave
आचरणात आणावे किंवा करावे
To practice or perform
वर्म Noun
Varma
रहस्य किंवा मर्म
Secret or essence
पाविजे Verb
Pavije
मिळते किंवा प्राप्त होते
Attained or reached
पुरुषार्थातें Noun
Purusharthate
जीवनाचे अंतिम ध्येय (मोक्ष)
The ultimate goal of human life

💡 अर्थ

म्हणून जे शास्त्रविहित (योग्य) कर्म आहे, तेच करावे. हेच जीवनाचे खरे रहस्य आहे, कारण यामुळेच श्रेष्ठ अशा मोक्षाची (परम पुरुषार्थाची) प्राप्ती होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे मर्म विशद करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले आणि शास्त्राने सांगितलेले 'विहित कर्म' (कर्तव्य) पार पाडले पाहिजे. कर्माचा त्याग करणे हा मोक्षाचा मार्ग नसून, फळाची अपेक्षा न ठेवता स्वधर्मानुसार कर्म करणे हेच खरे 'वर्म' किंवा गुपित आहे. अशा प्रकारे निस्वार्थ बुद्धीने केलेल्या कर्मामुळेच मनुष्याला जीवनाचे अंतिम ध्येय म्हणजेच मोक्ष किंवा परम पुरुषार्थ प्राप्त होतो. हे कर्मच ईश्वराची सेवा ठरते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी आपला अभ्यास आणि नोकरी करणाऱ्यांनी आपले काम हे 'कर्तव्य' म्हणून प्रामाणिकपणे करावे. उदाहरणार्थ, परीक्षेत यश मिळेल की नाही याची चिंता करण्यापेक्षा, मनापासून अभ्यास करणे हेच आपले विहित कर्म आहे, ज्यामुळे प्रगती निश्चित होते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज विहित कर्माचे आचरण कसे मोक्षदायी ठरते हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा