←
रविवार, 05 जानेवारी 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 32

ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् । सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥

आणि जे हे न मानिती । अथवा निंदेसी प्रवर्तती । ते अज्ञानाचे सांगाती । नागवले जाणावे ॥

"And those who do not accept this, or engage in criticism, know them to be companions of ignorance and lost."

मानिती Verb
maniti
मानतात
accept or believe
निंदेसी Noun
nindesi
निंदेमध्ये
in criticism or mockery
प्रवर्तती Verb
pravartati
प्रवृत्त होतात
engage or indulge in
अज्ञानाचे Noun
ajnanache
अज्ञानाचे
of ignorance
सांगाती Noun
sangati
सोबती
companions
नागवले Adjective
nagavale
लुटले गेलेले किंवा फसलेले
robbed or lost
जाणावे Verb
janave
समजावे
should be known

💡 अर्थ

जे लोक या उपदेशाचा स्वीकार करत नाहीत किंवा त्याची निंदा करतात, ते अज्ञानाचे सोबती आहेत आणि ते पूर्णपणे फसले गेले आहेत असे समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, जे लोक अहंकारापोटी किंवा द्वेषामुळे ईश्वरी नियमांचा (निष्काम कर्मयोगाचा) अवमान करतात, ते स्वतःचेच नुकसान करून घेतात. अशा व्यक्ती विवेकापासून दूर जातात आणि अज्ञानाच्या अंधारात अडकतात. त्यांचे जीवन ध्येयहीन होते आणि ते आत्मज्ञानाच्या लाभापासून वंचित राहतात. हे लोक सत्याचा स्वीकार करण्याऐवजी त्याची निंदा करण्यात वेळ घालवतात, ज्यामुळे त्यांची अधोगती होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण चांगल्या सल्ल्याची थट्टा केली किंवा नैतिक नियमांचे उल्लंघन केले, तर आपण प्रगती करू शकत नाही. उदाहरणार्थ, आरोग्याचे नियम न पाळणारा आणि शिस्तीची निंदा करणारा माणूस शेवटी स्वतःचेच नुकसान करून घेतो.

📌 संदर्भ

अहंकारामुळे जे लोक निष्काम कर्मयोगाचा मार्ग नाकारतात, त्यांच्या आध्यात्मिक अधोगतीचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 275

म्हणौनि जे जे उचित । आणि अवसरें पावे प्राप्त । तें कर्म न सांडितां विहित । आचरावें ॥ २७५ ॥

"Therefore, whatever is appropriate and comes to you as per the occasion, perform that prescribed duty without abandoning it."

म्हणौनि Adverb
Mhaṇouni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य / उचित
Appropriate
अवसरें Noun
Avasarēṃ
वेळेनुसार / प्रसंगानुसार
According to occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले / वाट्याला आलेले
Obtained / Received
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले / विहित
Prescribed / Ordained
आचरावें Verb
Ācarāvē
आचरण करावे / करावे
Should be performed

💡 अर्थ

म्हणून जे जे योग्य आहे आणि वेळेनुसार आपल्या वाट्याला आले आहे, ते शास्त्रशुद्ध कर्तव्य न सोडता पार पाडावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्मयोगाचे अत्यंत महत्त्वाचे तत्त्व मांडतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग करू नये. आपल्या जीवनात प्रसंगानुसार आणि अधिकारानुसार जे कर्तव्य (विहित कर्म) आपल्यासमोर येते, तेच आपले खरे कर्तव्य असते. ते कर्म 'उचित' म्हणजे नैतिकदृष्ट्या योग्य असावे. अशा कर्माचे आचरण करणे हाच मोक्षाचा खरा मार्ग आहे. कर्मापासून पळ काढण्यापेक्षा, ते निष्ठेने आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता पूर्ण करणे यालाच ज्ञानेश्वर महाराजांनी महत्त्व दिले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात आणि तुमची परीक्षा जवळ आली आहे. अशा वेळी अभ्यास करणे हे तुमचे 'विहित कर्म' आहे. कंटाळा आला म्हणून किंवा कठीण वाटते म्हणून अभ्यास सोडणे चुकीचे आहे. परिस्थितीनुसार जे कर्तव्य समोर येईल ते प्रामाणिकपणे पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्म करण्याचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्माचे स्वरूप आणि ते का करावे हे स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 188

म्हणोनि कर्माचेनि आधारे । जो कर्मशून्यत्व आचरे । तोचि कर्मयोगी साचोकारें । जगीं जाणावा ॥ १८८ ॥

"Therefore, he who practices actionlessness through the support of action, know him to be the true Karma Yogi in this world."

कर्माचेनि Noun
karmacheni
कर्माच्या
of action
आधारे Noun
adhare
आधाराने
with the support
कर्मशून्यत्व Noun
karmashunyatva
कर्माचा अभाव (अहंकाररहित अवस्था)
actionlessness
आचरे Verb
achare
आचरण करतो
practices
साचोकारें Adverb
sachokare
खरोखर
truly
जगीं Noun
jagi
जगात
in the world

💡 अर्थ

म्हणून जो कर्माचा आधार घेऊनही कर्मापासून अलिप्त राहतो, त्यालाच या जगात खरा कर्मयोगी समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, केवळ कर्मे सोडणे म्हणजे संन्यास नव्हे. खरा कर्मयोगी तोच आहे जो आपली विहित कर्तव्ये (कर्मे) पार पाडत असतानाही 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार बाळगत नाही. कर्माच्या फळाची अपेक्षा न ठेवता आणि कर्मात न अडकता जो आपले कर्तव्य करतो, तोच खऱ्या अर्थाने कर्मशून्यत्व प्राप्त करतो. अशा व्यक्तीला संसारात राहूनही कर्माचे बंधन लागत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेचा अभ्यास करताना केवळ निकालाची चिंता न करता, आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे कर्माचे फळ (निकाल) चांगले मिळतेच, पण मनावरचा ताणही कमी होतो.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज कर्मात राहूनही कर्मापासून अलिप्त राहणाऱ्या खऱ्या कर्मयोग्याची व्याख्या स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा