←
शुक्रवार, 07 जून 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 126

मग तया कर्माचेनि नांवे । शून्यचि उरे स्वभावें । जैसे प्रलयांबुचेनि ओघें । सरिता नांव नुरे ॥

"Then, in the name of that karma, only void remains naturally; just as in the flood of the deluge, the name of the river does not remain."

कर्माचेनि Noun
karmācēni
कर्माच्या
of the action
शून्यचि Noun
śūnyaci
काहीच नाही / शून्यच
only void / nothingness
स्वभावें Adverb
svabhāvēṃ
सहजपणे / नैसर्गिकरीत्या
naturally
प्रलयांबुचेनि Noun
pralayāmbu-cēni
महाप्रलयाच्या पाण्याचा
of the deluge water
ओघें Noun
ōghēṃ
प्रवाहाने
in the flow
सरिता Noun
saritā
नदी
river
नुरे Verb
nurē
उरत नाही
does not remain

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे महाप्रलयाच्या पाण्यात नदीचे वेगळे नाव आणि अस्तित्व राहत नाही, त्याप्रमाणे आत्मज्ञानी माणसाच्या कर्माचे नावही उरत नाही, ते पूर्णपणे नाहीसे होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, ज्याला आत्मज्ञान प्राप्त झाले आहे, त्याच्या हातून घडणारी कर्मे ही कर्माच्या बंधनात अडकवत नाहीत. ज्याप्रमाणे प्रलयाच्या वेळी सर्व पाणी एकरूप होते आणि नद्यांचे स्वतंत्र अस्तित्व किंवा नाव उरत नाही, त्याचप्रमाणे ब्रह्माशी एकरूप झालेल्या पुरुषाची कर्मे ब्रह्मात विलीन होतात. तिथे 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार नसल्यामुळे कर्माचे फळ किंवा नाव शिल्लक राहत नाही. ज्ञानी पुरुष कर्मात असूनही अकर्माच्या स्थितीत असतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखादे काम पूर्णपणे निस्वार्थ भावनेने आणि अहंकार सोडून करतो, तेव्हा त्या कामाचे ओझे आपल्याला जाणवत नाही. उदाहरणार्थ, समाजसेवा करताना 'मी हे केले' हा भाव ठेवला नाही तर ते काम भक्ती बनते.

📌 संदर्भ

आत्मज्ञान प्राप्त झालेल्या व्यक्तीची कर्मे कशी लय पावतात आणि ती बंधनास कारणीभूत कशी ठरत नाहीत, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 92

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न सेविजे पांडुसुता । जे हे दुःखमूळ अनर्था । विरूढले असे ॥ ९२ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not indulge in these sense-objects at all; for they are the very root of misery and the source of all evils."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / कधीही
In every way / Always
पांडुसुता Noun
Pandusuta
अर्जुना (पांडूचा पुत्र)
Arjuna (Son of Pandu)
दुःखमूळ Noun
Dukhamula
दुःखाचे मूळ
Root of misery
अनर्था Noun
Anartha
संकटांना / अनर्थाला
Calamity / Evil
विरूढले Verb
Virudhale
वाढलेले / पसरलेले
Grown / Spread

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, इंद्रियांच्या विषयांचे सेवन कधीही करू नकोस. कारण हे विषय दुःखाचे मूळ आहेत आणि सर्व संकटांना जन्म देणारे आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला सावध करतात की, इंद्रियजन्य सुखे ही वरवर जरी गोड वाटली तरी ती अंतिमतः विनाशाकडे नेणारी असतात. ज्याप्रमाणे विषारी फळ दिसायला सुंदर असते पण खाल्ल्यावर प्राण घेते, तसेच हे विषय आहेत. हे विषय म्हणजे केवळ दुःखाचे बी आहे, जे पेरल्यावर अनर्थाचेच पीक येते. विवेकी माणसाने या क्षणिक सुखाच्या मोहात न पडता आत्मसुखाचा शोध घ्यावा, कारण विषयांची आसक्ती हीच सर्व दुःखांची जननी आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण जंक फूड किंवा सोशल मीडियाच्या अतिवापराचे उदाहरण घेऊ शकतो. हे क्षणिक आनंद देतात पण दीर्घकाळात आरोग्यासाठी आणि मानसिक शांततेसाठी घातक ठरतात. म्हणून संयम पाळणे आणि गरजेपुरताच वापर करणे हे या ओवीचे व्यावहारिक शिक्षण आहे.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज इंद्रियजन्य सुखांच्या फसव्या स्वरूपाचे वर्णन करत आहेत आणि दुःख टाळण्यासाठी अर्जुनाला त्यापासून दूर राहण्याचा सल्ला देत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 128

म्हणौनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥

"Therefore, perform the appropriate actions and the prescribed duties excellently, by renouncing the desire for the fruits."

म्हणौनि Conjunction
Mhanauni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य
Appropriate
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले
Prescribed
आचरावे Verb
Aacharave
आचरण करावे
Should practice
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची आशा
Desire for results
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Renouncing

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य काम आहे आणि जे शास्त्रानुसार आपले कर्तव्य आहे, तेच फळाची अपेक्षा न ठेवता अतिशय चांगल्या प्रकारे करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वतःच्या आवडीनिवडीनुसार कर्म न करता, जे 'उचित' (योग्य) आणि 'विहित' (शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य) आहे, तेच करावे. हे कर्म करताना मनामध्ये त्या कर्माच्या फळाची कोणतीही हाव किंवा आशा नसावी. जेव्हा आपण फळाचा त्याग करून कर्तव्य भावनेने कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही, तर तेच कर्म ईश्वराची सेवा ठरते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेत किती गुण मिळतील या चिंतेत न पडता, केवळ आपला अभ्यास प्रामाणिकपणे आणि उत्तम रीतीने करणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक उदाहरण आहे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे निष्काम कर्मयोगाचे सार स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा