🕉️संस्कृत सुभाषित

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की संन्यास आणि कर्मयोग यात कोणताही मूलभूत फरक नाही. संन्यास म्हणजे केवळ कर्माचा त्याग नव्हे, तर कर्माच्या मागे असलेल्या 'संकल्पाचा' (फळाची इच्छा किंवा मी करतोय हा अहंकार) त्याग होय. जोपर्यंत मनुष्य आपल्या मनातील कामना आणि संकल्प सोडत नाही, तोपर्यंत तो योगाच्या मार्गावर प्रगती करू शकत नाही. बाह्यतः कर्म सोडण्यापेक्षा अंतर्यामी संकल्प सोडणे हेच योगाचे खरे लक्षण आहे.

दैनंदिन जीवनात अभ्यास करताना किंवा काम करताना 'मला हेच फळ मिळाले पाहिजे' हा हट्ट (संकल्प) सोडला तर आपण तणावमुक्त होऊन अधिक चांगले काम करू शकतो. उदाहरणार्थ, परीक्षेत पहिला येण्याचा विचार करण्यापेक्षा फक्त विषयाच्या अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे हाच खरा योग आहे.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला संन्यास आणि योग यातील एकरूपता समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत परमात्म्याच्या सर्वव्यापकतेचे आणि अद्वैत तत्त्वाचे वर्णन करतात. ते सांगतात की, हे दृश्य विश्व ज्या मूळ चैतन्य तत्त्वापासून (ब्रह्मापासून) उत्पन्न झाले आहे आणि ज्याच्या सत्तेने हे सर्व अनंत रूपात विस्तारले आहे, तेच तत्त्व या चराचर सृष्टीत ओतप्रोत भरलेले आहे. जसे सोन्यापासून बनवलेले विविध दागिने मुळात सोन्यानेच व्यापलेले असतात, किंवा कापसापासून बनवलेले कापड कापसानेच भरलेले असते, तसे हे संपूर्ण जग ईश्वराचेच रूप आहे. यात ईश्वराव्यतिरिक्त दुसरे काहीही नाही, हेच या ओवीचे मुख्य सार आहे.

आपण आपल्या दैनंदिन जीवनात प्रत्येक माणसात, प्राण्यात आणि निसर्गाच्या प्रत्येक कणात ईश्वराचे रूप पाहायला हवे. उदाहरणार्थ, कोणाशीही वाईट वागताना किंवा निसर्गाची हानी करताना हे लक्षात ठेवावे की त्यातही तोच परमात्मा आहे, ज्यामुळे आपल्या मनात सर्वांबद्दल आदर आणि प्रेम निर्माण होईल.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत परमात्म्याचे स्वरूप हेच विश्वाचे मूळ कारण आणि आधार असल्याचे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून निष्काम कर्मयोगाचा अत्यंत महत्त्वाचा सिद्धांत मांडतात. ते अर्जुनाला सांगतात की, मोक्ष मिळवण्यासाठी किंवा आध्यात्मिक प्रगतीसाठी कर्म सोडून संन्यास घेण्याची गरज नाही. खरी अडचण कर्मात नसून कर्माच्या फळाबद्दल असलेल्या आसक्तीत (वासनेत) असते. जेव्हा माणूस फळाची अपेक्षा न ठेवता केवळ आपले कर्तव्य म्हणून कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म त्याला बंधनात टाकत नाही. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्माच्या फळाचा त्याग करणे हाच खरा मार्ग आहे.

दैनंदिन जीवनात काम करताना आपण निकालाची चिंता न करता कामावर लक्ष केंद्रित करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेत किती गुण मिळतील यापेक्षा आपण मनापासून अभ्यास कसा करू, यावर लक्ष द्यावे.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्म न सोडता ते कशा प्रकारे करावे, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.