🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की कर्माची गती अत्यंत सूक्ष्म आणि गहन आहे. केवळ शारीरिक हालचाल म्हणजे कर्म नव्हे, तर त्यामागील हेतू आणि फळाची आसक्ती महत्त्वाची असते. कर्म, अकर्म आणि विकर्म यांतील फरक समजणे इतके कठीण आहे की, ज्यांना आपण बुद्धिमान किंवा चतुर म्हणतो, ते देखील कर्माच्या गुंतागुंतीच्या स्वरूपाबाबत संभ्रमात पडतात. म्हणून मोक्षप्राप्तीसाठी आणि संसाराच्या बंधनातून सुटण्यासाठी कर्माचे खरे मर्म जाणून घेणे आवश्यक आहे.

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना ते केवळ सवयीने न करता, त्या कामाचा परिणाम आणि आपला उद्देश काय आहे याचा विचार करावा. उदाहरणार्थ, कोणाला मदत करताना ती प्रसिद्धीसाठी न करता निस्वार्थ भावनेने करावी, तरच ते 'सत्कर्म' ठरते.

भगवान श्रीकृष्ण (ज्ञानेश्वरांच्या शब्दांत) कर्माची गती किती गहन आणि अनाकलनीय आहे हे अर्जुनाला सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते सांगतात की, मनुष्याने केवळ स्वतःच्या आवडीनुसार वागू नये. त्याऐवजी, जे कर्म परिस्थितीनुसार 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे आपल्या वाट्याला आलेले 'विहित' (शास्त्रसंमत) कर्तव्य आहे, तेच करावे. हे कर्म करताना मनात फळाची कोणतीही अपेक्षा न ठेवता ते अत्यंत निष्ठेने आणि उत्तम रीतीने पार पाडावे. फळाची आसक्ती सोडल्यामुळे कर्माचे बंधन निर्माण होत नाही.

एका विद्यार्थ्याने परीक्षेचा निकाल काय लागेल याची चिंता न करता, केवळ आपला अभ्यास हे आपले कर्तव्य मानून तो प्रामाणिकपणे करणे, हे या ओवीचे उत्तम उदाहरण आहे.

भगवद्गीतेवरील टीकेमध्ये, संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचा मार्ग सांगताना कर्तव्याचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

ज्ञानेश्वरीच्या पहिल्या अध्यायातील या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचे वर्णन करत आहेत. कुरुक्षेत्रावर आपल्याच नातेवाईकांना युद्धासाठी समोर उभे पाहून अर्जुन अत्यंत व्याकुळ झाला आहे. त्याच्या चित्ताला (मनाला) जणू काही टोचल्यासारखे दुःख होत आहे. जेव्हा माणसाचे मन मोहाने ग्रासले जाते, तेव्हा त्याची सारासार विचार करण्याची शक्ती नष्ट होते. अर्जुनाला येथे 'स्वधर्म' (कर्तव्य) आणि 'मोह' (नातेसंबंध) यातील फरक समजेनासा झाला आहे. ही अवस्था केवळ अर्जुनाची नसून, जीवनात कठीण प्रसंगी गोंधळलेल्या प्रत्येक मानवाची असते.

जेव्हा आपण जीवनात मोठ्या संकटात असतो आणि निर्णय घेऊ शकत नाही, तेव्हा गोंधळून न जाता मार्गदर्शकाचा सल्ला घ्यावा. उदाहरण: करिअर निवडताना किंवा मोठ्या वादात पडल्यावर काय योग्य आहे हे सुचत नाही, तेव्हा शांत राहून विचार करणे गरजेचे असते.

कुरुक्षेत्रावर आपल्या स्वकीयांना पाहून अर्जुनाच्या मनात निर्माण झालेली व्याकुळता आणि कर्तव्याबद्दलचा गोंधळ येथे व्यक्त झाला आहे.