←
शुक्रवार, 02 फेब्रुवारी 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 372

म्हणोनि अर्जुना हें जाणावें । जे इंद्रियें दमिलीं असावीं । मग स्थैर्य पाविजे स्वभावें । आत्मबोधीं ॥ ३७२ ॥

"Therefore, Arjuna, know this: the senses must be subdued. Then, one naturally attains stability in the knowledge of the Self."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये व कर्मेंद्रिये
Senses
दमिलीं Verb
Damili
जिंकलेली किंवा ताब्यात असलेली
Subdued or controlled
स्थैर्य Noun
Sthairya
स्थिरता
Stability
आत्मबोधीं Noun
Atmabodhi
आत्मज्ञानामध्ये
In self-realization

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, हे लक्षात घे की इंद्रियांवर ताबा मिळवला पाहिजे. त्यानंतरच आत्मज्ञानामध्ये सहजपणे स्थिरता प्राप्त होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, जोपर्यंत मनुष्य आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण नियंत्रण मिळवत नाही, तोपर्यंत त्याचे चित्त स्थिर होऊ शकत नाही. इंद्रिये ही चंचल असतात आणि ती मनाला सतत बाह्य विषयांकडे खेचतात. जेव्हा साधक अभ्यासाने आणि वैराग्याने या इंद्रियांना जिंकतो, तेव्हा त्याला आत्मस्वरूपाचा बोध होतो. ही स्थिरता कोणत्याही दबावाखाली नसून ती स्वभावातच भिनलेली असते, ज्यामुळे साधक विचलित होत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात मोबाईल किंवा सोशल मीडियाच्या अतिवापरावर नियंत्रण ठेवणे म्हणजे इंद्रियदमन होय. जेव्हा आपण या बाह्य आकर्षणांवर ताबा मिळवतो, तेव्हाच आपण अभ्यासात किंवा कामात एकाग्र होऊन प्रगती करू शकतो.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ अवस्था प्राप्त करण्यासाठी इंद्रियांवर विजय मिळवणे किती आवश्यक आहे, हे श्रीकृष्ण अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 199

म्हणौनि विषयांचेनि नांवें । कानींही न पडों द्यावें । हें मन सर्वथा न भजावें । बाह्यवृत्ती ॥ १९९ ॥

म्हणून विषयांच्या नावाने देखील कानावर काही पडू देऊ नये. या मनाला कोणत्याही प्रकारे बाह्य प्रवृत्तींकडे वळू देऊ नये.

"Therefore, do not let even the names of sensory objects reach your ears, and never allow the mind to follow external tendencies."

विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (इंद्रिय भोगांच्या)
of sensory objects
नांवें Noun
Naave
नावाने
by name
कानींही Noun
Kaanihi
कानावर सुद्धा
even in the ears
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / कोणत्याही प्रकारे
entirely / in every way
बाह्यवृत्ती Noun
Bahyavritti
बाहेरच्या प्रवृत्ती / बाह्य ओढ
external tendencies
भजावें Verb
Bhajave
अनुसरण करावे / वळू द्यावे
to follow or indulge

💡 अर्थ

म्हणून विषयांच्या गोष्टी कानावरही पडू देऊ नका आणि मनाला बाहेरच्या मोहाकडे किंवा वाईट सवयींकडे वळू देऊ नका.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते सांगतात की, विषयांचे (भोगांचे) आकर्षण इतके प्रबळ असते की त्यांचे केवळ नाव ऐकल्यानेही मनात विकार निर्माण होऊ शकतात. म्हणून साधकाने केवळ कृतीतूनच नव्हे, तर श्रवणातूनही विषयांचा त्याग करावा. मनाला बाह्य जगातील विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून दूर ठेवून अंतर्मुख करणे, हेच स्थिर बुद्धीचे लक्षण आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून (उदा. सोशल मीडियावरील अनावश्यक चर्चा किंवा अफवा) दूर राहणे आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात टीव्ही किंवा मोबाईलवरील मनोरंजनाचे नावही काढू नये जेणेकरून मन अभ्यासात स्थिर राहील.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ पुरुषाची लक्षणे सांगताना, इंद्रियांवर ताबा मिळवणे किती आवश्यक आहे हे श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगत आहेत, त्याचे निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 48

तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर । असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥

म्हणौनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे सद्धर्म । तेंचि करीं तूं मनोधर्म । विरक्तु होऊनि ॥

"Therefore, perform the appropriate duty and that which is righteous, with a detached mind."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा विहित
Appropriate or prescribed
सद्धर्म Noun
Saddharma
चांगला धर्म किंवा सदाचार
Righteousness
मनोधर्म Noun
Manodharma
मनाचा स्वभाव किंवा निश्चय
Mental disposition
विरक्तु Adjective
Viraktu
अनासक्त किंवा फळाची आशा नसलेला
Detached
आचरतां Verb
Acharatam
आचरण करताना
While practicing

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे आचरल्याने धर्माचे पालन होते, तेच तू विरक्त होऊन (फळाची आशा न धरता) मनापासून कर.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्तव्य (उचित कर्म) पार पाडले पाहिजे. हे कर्म करताना ते केवळ कर्तव्य म्हणून करावे, त्यात कोणतीही वैयक्तिक आसक्ती किंवा फळाची अपेक्षा नसावी. जेव्हा आपण निस्वार्थ बुद्धीने आणि विरक्त होऊन कर्म करतो, तेव्हा ते 'सद्धर्म' ठरते. मनाचा कल हा नेहमी कर्तव्याकडे असावा, फळाकडे नाही. हेच खऱ्या अर्थाने कर्मयोग आचरणे होय, ज्यामुळे चित्तशुद्धी होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

एखाद्या विद्यार्थ्याने 'मला परीक्षेत पहिला नंबर मिळेल का?' याची चिंता करण्याऐवजी, 'अभ्यास करणे हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने मन लावून अभ्यास करावा. फळाची अपेक्षा न ठेवता केलेले हे काम तणावमुक्त आणि अधिक प्रभावी होते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला फळाची अपेक्षा न ठेवता आपली विहित कर्तव्ये पार पाडण्याचा उपदेश करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा