←
रविवार, 30 एप्रिल 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 358

जैसा जळचरांचां मेळीं । जळचरु न भिजे कमळीं । तैसा विषयांच्यां जाळीं । न गुंफिजे जो ॥

जैसा जळचरांच्या मेळी । जळचरु न भिजे कमळी । तैसा विषयांच्या जाळी । न गुंफिजे जो ॥

"As in the company of aquatic beings, the aquatic creature is not wetted by water, so is he who is not entangled in the snare of sense-objects."

जळचरांचां Noun
jalacharāñcāṃ
पाण्यात राहणाऱ्या प्राण्यांच्या
of water-dwelling creatures
मेळीं Noun
meḷīṃ
समूहात किंवा समुदायात
in the gathering or group
न भिजे Verb
na bhije
भिजत नाही किंवा लिप्त होत नाही
does not get wet or affected
विषयांच्यां Noun
viṣayāñcyāṃ
इंद्रियांच्या भोगांच्या
of sensory objects or pleasures
जाळीं Noun
jāḷīṃ
जाळ्यामध्ये
in the net or trap
न गुंफिजे Verb
na gumphije
अडकत नाही किंवा गुंतत नाही
does not get entangled

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे पाण्यात राहणारे प्राणी पाण्यात असूनही भिजत नाहीत, त्याप्रमाणे जो मनुष्य विषयांच्या (भोगांच्या) जाळ्यात अडकत नाही, तोच खरा ज्ञानी होय.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाचे (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा पुरुष) लक्षण सांगत आहेत. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे पाण्यात राहणारे जलचर प्राणी पाण्यात असूनही त्या पाण्याने लिप्त होत नाहीत (किंवा कमळाचे पान पाण्यात असूनही कोरडे राहते), त्याचप्रमाणे ज्ञानी पुरुष या संसारात राहून, सर्व विषयांचा उपभोग समोर असूनही त्यात गुंतून पडत नाही. तो संसारात राहतो पण संसार त्याच्या मनात नसतो. तो पूर्णपणे अलिप्त राहून आपले जीवन व्यतीत करतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपण आजच्या काळात सोशल मीडिया किंवा गॅजेट्स वापरतो. त्यांचा वापर गरजेपुरता करणे आणि त्यांच्या आहारी न जाणे, म्हणजे या ओवीचा व्यवहारातील उपयोग होय. उदाहरणार्थ, अभ्यासासाठी इंटरनेट वापरणे पण त्यात वेळ वाया न घालवणे.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ पुरुष विषयांच्या सानिध्यात असूनही त्यांच्यापासून कसा अलिप्त राहतो, हे स्पष्ट करण्यासाठी माऊलींनी दिलेले हे उदाहरण आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 383

म्हणोनि तूं आतां । झणीं शोक करिसी पांडुसुता । हें सर्वथा अनुचिता । न विचारितां ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not grieve now. This is entirely improper without proper reflection."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झणीं Adverb
Jhani
मुळीच / त्वरित
At all / Quickly
शोक Noun
Shoka
दुःख / शोक
Grief / Sorrow
पांडुसुता Noun
Pandusuta
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
अनुचिता Adjective
Anuchita
अयोग्य
Improper
विचारितां Verb
Vicharita
विचार करणे
Considering / Thinking

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, तू आता मुळीच शोक करू नकोस. विचार न करता असे दुःख करणे सर्वथा अयोग्य आहे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत श्रीकृष्णाच्या माध्यमातून अर्जुनाला उपदेश करतात की, आत्म्याचे अमरत्व आणि देहाचे नश्वरत्व या सत्याचा उलगडा झाल्यावर शोक करण्याला जागाच उरत नाही. अर्जुन मोहवश होऊन दुःख करत होता, त्याला सावध करताना कृष्ण म्हणतात की, सत्याचा आणि विवेकाचा विचार न करता शोक करणे हे एका क्षत्रियाला आणि ज्ञानी पुरुषाला मुळीच शोभत नाही. विवेकाचा अभाव हेच सर्व दुःखांचे मूळ आहे, असे येथे सुचवले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्या आयुष्यात एखादी कठीण परिस्थिती येते किंवा नुकसान होते, तेव्हा रडत न बसता शांतपणे विचार करून परिस्थिती स्वीकारणे आवश्यक आहे. उदाहरण: परीक्षेत कमी गुण मिळाल्यावर रडण्यापेक्षा, कुठे चूक झाली याचा विचार करून पुढच्या वेळी जास्त अभ्यास करणे हाच खरा मार्ग आहे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व समजावून सांगून त्याचा अज्ञानजन्य शोक दूर करण्याचा प्रयत्न करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 219

जयाचें कर्म सर्वथा । संकल्पें न शिवे पांडुसुता । आणि फळाचीही आस्था । सांडिली जेणें ॥

"Whose actions are entirely untouched by desire, O Arjuna, and who has renounced the longing for results."

जयाचें Pronoun
Jayache
ज्याचे
Whose
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / सर्व प्रकारे
Entirely / In every way
संकल्पें Noun
Sankalpe
इच्छेने / संकल्पाने
By desire or intent
शिवे Verb
Shive
स्पर्श करणे
To touch
आस्था Noun
Astha
ओढ / आसक्ती
Attachment or longing
सांडिली Verb
Sandili
त्यागली / सोडून दिली
Abandoned or discarded

💡 अर्थ

ज्या माणसाच्या कर्माला कोणत्याही इच्छेचा किंवा संकल्पाचा स्पर्श होत नाही आणि ज्याने फळाची आशा पूर्णपणे सोडून दिली आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आदर्श कर्मयोग्याचे लक्षण सांगतात. जो मनुष्य कर्म करताना 'मी हे करतोय' असा अहंकार बाळगत नाही किंवा 'मला हे फळ मिळावे' असा कोणताही संकल्प मनात धरत नाही, त्याचे कर्म बंधनाला कारणीभूत ठरत नाही. त्याने कर्माच्या फळाची आसक्ती पूर्णपणे त्यागलेली असते. अशा व्यक्तीचे कर्म हे केवळ कर्तव्य भावनेने केलेले असते, त्यामुळे ते ज्ञानाच्या अग्नीत जळून शुद्ध झालेले असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेचा अभ्यास करताना 'मला पहिला नंबरच मिळाला पाहिजे' या दडपणाखाली न राहता, केवळ ज्ञान मिळवण्यासाठी आणि आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे तणाव कमी होतो आणि यश मिळण्याची शक्यता वाढते.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेच्या चौथ्या अध्यायातील १९ व्या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज येथे निष्काम कर्मयोग्याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा