🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे अर्जुनाला विवेकाचे महत्त्व पटवून देत आहेत. ते म्हणतात की, अर्जुना, तू आत्म्याच्या अमरत्वाचा आणि शरीराच्या नश्वरतेचा खोलवर विचार न करता केवळ बाह्य परिस्थिती पाहून अस्वस्थ होत आहेस. हे जे तुला दुःख होत आहे, ते केवळ विचाराअभावी आहे. जेव्हा माणूस सारासार विचार (विवेक) करत नाही, तेव्हाच त्याला मोह आणि शोक ग्रासतो. म्हणून तू तुझ्या मनाला या द्वंद्वातून बाहेर काढ आणि स्थिर हो.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्यासमोर एखादी कठीण परिस्थिती येते, तेव्हा घाबरून न जाता शांतपणे विचार करावा. उदाहरणार्थ: परीक्षेत अपयश आले तर रडत न बसता, आपल्या चुकांचा विचार करून पुन्हा जोमाने प्रयत्न करणे हाच खरा विवेक आहे.

युद्धाच्या प्रसंगी अर्जुन जेव्हा मोहग्रस्त होतो, तेव्हा श्रीकृष्ण (ज्ञानेश्वर महाराजांच्या ओवीतून) त्याला भावनेच्या आहारी न जाता विवेकाने वागण्याचा उपदेश करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे सार सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग न करता, आपल्या वाट्याला आलेली विहित कर्मे (स्वधर्म) अत्यंत निष्ठेने केली पाहिजेत. 'मनोधर्में' या शब्दाचा अर्थ असा की, कर्म करताना मनात कोणताही स्वार्थ किंवा फळाची आशा नसावी. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य एकाग्रतेने आणि शुद्ध हेतूने पार पाडतो, तेव्हा ती कर्मेच आपल्याला बंधनातून मुक्त करून परम पुरुषार्थापर्यंत म्हणजेच ईश्वरी साक्षात्कारापर्यंत घेऊन जातात.

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी केवळ गुणांसाठी अभ्यास न करता, ज्ञान मिळवण्याच्या शुद्ध हेतूने (मनोधर्माने) अभ्यास करावा. यामुळे त्यांना केवळ परीक्षेत यशच मिळणार नाही, तर त्यांचे व्यक्तिमत्वही समृद्ध होईल.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत आहेत, त्याचेच निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञ अवस्थेचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, ज्या साधकाची बुद्धी आत्मस्वरूपाच्या ठिकाणी अढळ झाली आहे, ज्याला बाह्य जगातील द्वंद्व (सुख-दु:ख, मान-अपमान) विचलित करू शकत नाही, तोच खरा ज्ञानी होय. असा पुरुष केवळ या जगातच नव्हे, तर स्वर्ग, मृत्यू आणि पाताळ या तिन्ही लोकांत श्रेष्ठ आणि परिपूर्ण मानला जातो. त्याची शांती नैसर्गिक असते आणि ती कोणत्याही परिस्थितीत ढळत नाही.

दैनंदिन जीवनात कठीण प्रसंगी डगमगून न जाता मनाचा संयम राखणे म्हणजे या ओवीचा सराव करणे होय. उदाहरणार्थ, कामाच्या ठिकाणी एखादी मोठी चूक झाली तरी घाबरून न जाता शांत डोक्याने त्यावर उपाय शोधणे.

संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला स्थितप्रज्ञ पुरुषाची (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा) लक्षणे सांगत आहेत.