Background
🗣️ भाषा आणि म्हणी

हिंदी दिवस: आपली राष्ट्रभाषा आणि तिचे महत्त्व

भारताच्या भाषिक विविधतेत एकतेचा धागा विणणारा हिंदी दिवस

✍️ Paripath AI
📅 शनिवार, 12 सप्टेंबर 2026
⏱️ 13 min
👁️ 1

प्रिय विद्यार्थी मित्रांनो, शिक्षक आणि पालकहो,

आज १४ सप्टेंबर २०२६! आजचा दिवस अनेक अर्थांनी खास आहे. एका बाजूला हरितालिका तीज आणि गणेश चतुर्थी सारखे पवित्र सण साजरे होत आहेत, तर दुसरीकडे गुरुत्वीय लहरींच्या शोधासारख्या वैज्ञानिक प्रगतीची आठवण करून देणारे आणि पॅट्रिक स्वेझी, चंद्रकांत मांडरे यांसारख्या कलाकारांच्या स्मृतीदिनाचे स्मरण करणारे अनेक महत्त्वपूर्ण घटनांचे पर्व आहे. याचबरोबर, मायक्रोसॉफ्टने गाठलेले ऐतिहासिक टप्पे आणि आयुष्मान खुरानासारख्या लोकप्रिय कलाकारांचा वाढदिवस असे अनेक पैलू या दिवसाला जोडले आहेत. पण या सगळ्यामध्ये, भारताच्या भाषिक आणि सांस्कृतिक एकतेचा एक महत्त्वाचा उत्सव म्हणून आजचा दिवस 'हिंदी दिवस' म्हणून साजरा केला जातो. हा दिवस केवळ एका भाषेचा उत्सव नाही, तर आपल्या देशाच्या समृद्ध इतिहासाचा, सांस्कृतिक विविधतेचा आणि एकतेचा प्रतीक आहे.

भारतासारख्या विशाल आणि विविधतेने नटलेल्या देशात, भाषा ही केवळ संवादाचे माध्यम नसते, तर ती संस्कृती, परंपरा आणि ओळखीचा अविभाज्य भाग असते. आपल्या देशात शेकडो भाषा आणि बोलीभाषा बोलल्या जातात. या भाषिक विविधतेत एकसूत्रीपणा आणण्यासाठी आणि राष्ट्रीय एकात्मतेची भावना दृढ करण्यासाठी एका भाषेला 'अधिकृत भाषेचा' दर्जा देण्याची गरज होती. ती भाषा म्हणजे हिंदी.

आज आपण हिंदी दिनाचे ऐतिहासिक महत्त्व, भारतीय संविधानात तिला मिळालेले स्थान, तिचा समृद्ध सांस्कृतिक वारसा आणि राष्ट्रीय एकात्मतेत तिची भूमिका याबद्दल सविस्तर जाणून घेणार आहोत. तसेच, विद्यार्थ्यांसाठी हिंदी शिकणे का महत्त्वाचे आहे, हे देखील समजून घेऊया.

हिंदी दिवस: एक ऐतिहासिक दृष्टीक्षेप

हिंदी दिनाचा इतिहास भारताच्या स्वातंत्र्यलढ्याशी आणि संविधान निर्मितीच्या प्रक्रियेशी जोडलेला आहे. ब्रिटिशांच्या राजवटीतून मुक्त झाल्यानंतर, भारताला स्वतःची राष्ट्रीय ओळख निर्माण करायची होती. यामध्ये एक समान भाषा असणे अत्यंत महत्त्वाचे मानले गेले. महात्मा गांधींसारख्या अनेक दूरदृष्टीच्या नेत्यांनी हिंदीला राष्ट्रभाषा बनवण्याचे समर्थन केले होते. त्यांचे मत होते की, हिंदी ही भारताच्या बहुसंख्य लोकांची भाषा असल्याने ती राष्ट्रीय संपर्काचे प्रभावी माध्यम ठरू शकते.

भारताच्या संविधान सभेमध्ये (Constituent Assembly) भाषेच्या मुद्द्यावर खूप विचारमंथन झाले. विविध प्रादेशिक भाषांच्या प्रतिनिधींनी आपापल्या भाषांचे महत्त्व मांडले. दीर्घ चर्चा आणि वादविवादानंतर, १४ सप्टेंबर १९४९ रोजी संविधान सभेने एका ऐतिहासिक निर्णयाद्वारे हिंदीला भारताची अधिकृत भाषा (Official Language) म्हणून स्वीकारले. देवनागरी लिपीतील हिंदी ही केंद्र सरकारची अधिकृत भाषा असेल, असे या दिवशी ठरवण्यात आले.

हा निर्णय घेण्यामागे आचार्य काकासाहेब कालेलकर, सेठ गोविंद दास, हजारी प्रसाद द्विवेदी आणि व्यौहार राजेंद्र सिंह यांसारख्या अनेक भाषातज्ञांचे आणि दूरदृष्टीच्या नेत्यांचे मोठे योगदान होते. विशेषतः, व्यौहार राजेंद्र सिंह यांनी हिंदीला अधिकृत भाषेचा दर्जा मिळवून देण्यासाठी अथक प्रयत्न केले. त्यांच्या ५०व्या वाढदिवसानिमित्त, म्हणजेच १४ सप्टेंबर रोजी हा निर्णय घेण्यात आला, म्हणूनच या दिवसाचे महत्त्व अधिक वाढते.

या ऐतिहासिक निर्णयाचे स्मरण करण्यासाठी आणि हिंदी भाषेच्या प्रचार-प्रसारासाठी, १९५३ पासून दरवर्षी १४ सप्टेंबर हा दिवस 'हिंदी दिवस' म्हणून साजरा केला जातो. हा दिवस आपल्याला आपल्या भाषिक वारशाची आठवण करून देतो आणि हिंदीच्या विकासासाठी कटिबद्ध राहण्याची प्रेरणा देतो.

महात्मा गांधीजींचे विचार: "राष्ट्रभाषेशिवाय राष्ट्र मुके असते." या त्यांच्या विचारातून त्यांना भारतासाठी एका समान भाषेची किती गरज वाटत होती, हे स्पष्ट होते. त्यांनी हिंदीला राष्ट्रभाषेचा दर्जा देण्याचे जोरदार समर्थन केले होते, कारण ती उत्तर भारतात मोठ्या प्रमाणावर बोलली जात होती आणि दक्षिण भारतातील अनेक लोकही ती समजू शकत होते.

स्वातंत्र्योत्तर काळात, भारताला एकसंध ठेवण्यासाठी आणि प्रशासकीय कार्यांमध्ये सुलभता आणण्यासाठी हिंदीला अधिकृत भाषेचा दर्जा देणे हा एक महत्त्वाचा टप्पा होता. यामुळे केवळ प्रशासकीय सोयी झाल्या नाहीत, तर विविध प्रादेशिक संस्कृतींना जोडणारा एक दुवा देखील निर्माण झाला.

संविधान आणि हिंदी: अधिकृत भाषेचा दर्जा

भारतीय संविधानाने हिंदीला 'राष्ट्रभाषा' म्हणून नव्हे, तर 'अधिकृत भाषा' (Official Language) म्हणून स्वीकारले आहे, हे समजून घेणे महत्त्वाचे आहे. 'राष्ट्रभाषा' ही संकल्पना भारताच्या भाषिक विविधतेमुळे संविधानात समाविष्ट केली गेली नाही, जेणेकरून कोणत्याही एका भाषेला इतरांपेक्षा श्रेष्ठ मानले जाऊ नये.

संविधानाच्या भाग १७ मध्ये, अनुच्छेद ३४३ ते ३५१ पर्यंत अधिकृत भाषेसंबंधीच्या तरतुदी आहेत. त्यापैकी काही प्रमुख तरतुदी खालीलप्रमाणे आहेत:

  • अनुच्छेद ३४३ (१): "संघाची अधिकृत भाषा हिंदी आणि लिपी देवनागरी असेल. अंकांचे रूप भारतीय अंकांचे आंतरराष्ट्रीय रूप असेल." याचा अर्थ केंद्र सरकारच्या कामकाजासाठी हिंदी ही प्रमुख भाषा असेल.
  • अनुच्छेद ३४३ (२): संविधानाच्या अंमलबजावणीपासून १५ वर्षांपर्यंत, म्हणजेच १९६५ पर्यंत, इंग्रजी भाषेचा वापर केंद्र सरकारच्या सर्व अधिकृत कार्यांसाठी चालू राहील असे नमूद केले होते.
  • अनुच्छेद ३४३ (३): संसदेला १९६५ नंतरही कायद्याद्वारे इंग्रजीचा वापर चालू ठेवण्याचा अधिकार दिला. या तरतुदीनुसार, १९६३ मध्ये अधिकृत भाषा कायदा (Official Languages Act) संमत करण्यात आला, ज्यानुसार इंग्रजीचा वापर हिंदीसोबतच अधिकृत कामकाजासाठी चालू ठेवण्यात आला. यामुळे बिगर-हिंदी भाषिक राज्यांची चिंता दूर झाली.
  • अनुच्छेद ३४८: सर्वोच्च न्यायालय आणि उच्च न्यायालयांमधील भाषा तसेच कायदे आणि विधेयकांसाठी वापरल्या जाणाऱ्या भाषेबद्दल तरतुदी आहेत.
  • अनुच्छेद ३५१: हिंदी भाषेच्या विकासासाठी निर्देश दिले आहेत. यात म्हटले आहे की, हिंदीचा प्रसार करणे आणि तिला भारताच्या विविध संस्कृतींचा समावेश करून समृद्ध करणे हे संघाचे कर्तव्य असेल.

याव्यतिरिक्त, भारतीय संविधानाच्या आठव्या अनुसूचीमध्ये (Eighth Schedule) भारताच्या २२ प्रमुख भाषांचा समावेश आहे, ज्यांना संवैधानिक मान्यता मिळाली आहे. हिंदी त्यापैकीच एक आहे. या तरतुदींमुळे हिंदीला एक मजबूत संवैधानिक आधार मिळाला आहे, ज्यामुळे तिचा प्रचार आणि विकास करणे शक्य झाले आहे.

अधिकृत भाषेचा दर्जा मिळाल्यामुळे, हिंदीचा वापर केंद्र सरकारच्या मंत्रालय, विभाग, सार्वजनिक उपक्रम आणि बँका यांसारख्या विविध संस्थांमध्ये केला जातो. यामुळे प्रशासकीय कार्यक्षमतेत वाढ होते आणि सामान्य नागरिकांसाठी सरकारी सेवा अधिक सुलभ होतात.

सांस्कृतिक वारसा आणि हिंदीचे योगदान

हिंदी ही केवळ एक अधिकृत भाषा नाही, तर ती भारताच्या समृद्ध सांस्कृतिक वारशाचा एक अविभाज्य भाग आहे. तिने भारतीय साहित्य, कला, संगीत आणि चित्रपटसृष्टीला मोठे योगदान दिले आहे. हिंदीच्या माध्यमातून भारताची संस्कृती जगभर पोहोचली आहे.

हिंदी साहित्य: एका समृद्ध परंपरेचा आरसा

हिंदी साहित्याचा इतिहास खूप जुना आणि वैभवशाली आहे. मध्ययुगीन काळात कबीर, सूरदास, तुलसीदास, मीराबाई यांसारख्या संतांनी हिंदीत रचना करून भक्ती साहित्याला एक नवीन दिशा दिली. त्यांच्या दोहे, पदे आणि चौपायांमधून आजही आपल्याला जीवनमूल्ये आणि अध्यात्मिक ज्ञान मिळते. गोस्वामी तुलसीदासांचे 'रामचरितमानस' हे हिंदी साहित्यातील एक अजरामर महाकाव्य मानले जाते, जे आजही लाखो घरांमध्ये वाचले जाते.

आधुनिक काळात मुंशी प्रेमचंद यांनी हिंदी कथा आणि कादंबऱ्यांच्या माध्यमातून ग्रामीण जीवन, सामाजिक समस्या आणि मानवी भावनांचे उत्कृष्ट चित्रण केले. त्यांची 'गोदान', 'कर्मभूमी' आणि 'कफन' यांसारख्या कृती आजही तितक्याच प्रासंगिक आहेत. महादेवी वर्मा, सूर्यकांत त्रिपाठी 'निराला', जयशंकर प्रसाद, सुमित्रानंदन पंत यांसारख्या कवींनी 'छायावाद' युगात हिंदी कवितेला एक नवी उंची दिली. हरिवंशराय बच्चन यांच्या 'मधुशाला'ने तर अनेक पिढ्यांवर मोहिनी घातली आहे.

आजही हिंदी साहित्य अनेक नवीन लेखक आणि कवींमुळे समृद्ध होत आहे, जे विविध विषयांवर लेखन करून समाजाला विचार करण्यास प्रवृत्त करत आहेत.

हिंदी चित्रपटसृष्टी (बॉलिवूड): जागतिक स्तरावरील प्रभाव

हिंदी चित्रपटसृष्टी, ज्याला आपण बॉलिवूड म्हणून ओळखतो, तिने केवळ भारतातच नव्हे तर जगभरात आपली एक वेगळी ओळख निर्माण केली आहे. हिंदी चित्रपट भारताच्या संस्कृतीचे आणि मूल्यांचे प्रतिनिधित्व करतात. अनेक हिंदी चित्रपटांनी सामाजिक संदेश दिले आहेत, ऐतिहासिक घटनांवर प्रकाश टाकला आहे आणि मनोरंजनासोबतच शिक्षणाचे कार्यही केले आहे.

हिंदी चित्रपट आणि गाणी आज अनेक देशांमध्ये लोकप्रिय आहेत. यामुळे हिंदी भाषेचा प्रसार होण्यास आणि भारतीय संस्कृतीला आंतरराष्ट्रीय स्तरावर पोहोचण्यास खूप मदत झाली आहे. संगीत, नृत्य आणि नाट्यकला यांसारख्या कला प्रकारांमध्ये हिंदीचा वापर मोठ्या प्रमाणावर केला जातो, ज्यामुळे या कलांना एक व्यापक प्रेक्षकवर्ग मिळतो.

💡
विद्यार्थ्यांसाठी एक टीप: हिंदी भाषेची खरी समृद्धी अनुभवण्यासाठी, मुंशी प्रेमचंद यांच्या कथा, हरिवंशराय बच्चन यांच्या कविता किंवा कबीर यांचे दोहे वाचण्याचा प्रयत्न करा. तुम्ही हिंदी चित्रपट आणि गाण्यांमधूनही भाषेचा गोडवा अनुभवू शकता. यामुळे तुमची हिंदीची समज अधिक वाढेल!

हिंदी भाषेने केवळ साहित्य आणि मनोरंजनच नव्हे, तर पत्रकारिता, शिक्षण आणि संशोधनाच्या क्षेत्रातही मोठे योगदान दिले आहे. हिंदी वृत्तपत्रे, मासिके आणि दूरदर्शन वाहिन्या आजही कोट्यवधी लोकांपर्यंत माहिती पोहोचवत आहेत.

राष्ट्रीय एकात्मतेचे माध्यम: हिंदीची भूमिका

भारत हा विविध भाषा, धर्म, संस्कृती आणि परंपरा असलेला देश आहे. या विविधतेमध्ये एकतेचा धागा कायम ठेवण्यासाठी एका संपर्क भाषेची (Link Language) आवश्यकता असते. हिंदीने ही भूमिका यशस्वीरित्या बजावली आहे.

संपर्क भाषा म्हणून हिंदी

भारताच्या उत्तरेपासून दक्षिणेपर्यंत आणि पूर्वेपासून पश्चिमेपर्यंत प्रवास करताना, तुम्हाला अनेक ठिकाणी हिंदी बोलणारे किंवा समजून घेणारे लोक भेटतील. ही हिंदीची ताकद आहे. उदाहरणार्थ, तुम्ही महाराष्ट्रातील असाल आणि केरळमध्ये प्रवास करत असाल, तर तिथे तुम्हाला इंग्रजीसोबतच हिंदीचा वापर संवाद साधण्यासाठी खूप उपयुक्त ठरू शकतो. यामुळे प्रादेशिक सीमा ओलांडून लोक एकमेकांशी संवाद साधू शकतात, ज्यामुळे परस्पर सामंजस्य आणि बंधुत्वाची भावना वाढते.

स्वातंत्र्यपूर्व काळात, स्वातंत्र्यसैनिकांनी देशभरात जनतेला एकत्र आणण्यासाठी हिंदीचा प्रभावीपणे वापर केला. महात्मा गांधी, सरदार वल्लभभाई पटेल आणि इतर अनेक नेत्यांनी हिंदीला राष्ट्रीय एकात्मतेचे प्रतीक मानले. त्यांच्या मते, एक समान भाषा लोकांना एकाच राष्ट्रीय भावनेने जोडते आणि देशाच्या विकासासाठी एकत्र काम करण्यास प्रोत्साहित करते.

प्रशासकीय आणि व्यावसायिक क्षेत्रातील महत्त्व

केंद्र सरकारच्या विविध विभागांमध्ये आणि सार्वजनिक उपक्रमांमध्ये हिंदीचा वापर अनिवार्य असल्याने, देशभरातील लोकांना सरकारी सेवांमध्ये समान प्रवेश मिळतो. यामुळे सरकारी योजना आणि धोरणे सामान्य लोकांपर्यंत पोहोचवणे सोपे होते. तसेच, व्यवसाय आणि उद्योगातही हिंदीचे महत्त्व वाढले आहे. अनेक बहुराष्ट्रीय कंपन्या भारतात आपला व्यवसाय वाढवण्यासाठी हिंदी भाषिक कर्मचाऱ्यांना प्राधान्य देतात.

पर्यटन क्षेत्रातही हिंदी महत्त्वाची भूमिका बजावते. भारतातील विविध पर्यटन स्थळांना भेट देणारे देशी आणि परदेशी पर्यटक हिंदीचा वापर मार्गदर्शक आणि स्थानिक लोकांशी संवाद साधण्यासाठी करतात, ज्यामुळे त्यांचा अनुभव अधिक चांगला होतो.

📝
लक्षात ठेवा: हिंदीचे महत्त्व सांगताना, आपण भारतातील इतर प्रादेशिक भाषांचा आदर करणे विसरू नये. प्रत्येक प्रादेशिक भाषेचा स्वतःचा समृद्ध इतिहास, साहित्य आणि संस्कृती आहे. हिंदीचा विकास इतर भाषांच्या खर्चावर नव्हे, तर त्यांच्यासोबतच समन्वय साधून व्हायला हवा. भाषिक विविधता ही भारताची खरी शक्ती आहे.

या सर्व कारणांमुळे, हिंदी ही केवळ एक भाषा नसून, ती भारताच्या एकतेची, अखंडतेची आणि राष्ट्रीय अस्मितेची एक मजबूत कडी आहे.

विद्यार्थ्यांसाठी हिंदी शिकण्याचे महत्त्व

आजच्या जागतिकीकरणाच्या युगात, अनेक भाषांचे ज्ञान असणे हे एक मोठे वरदान आहे. हिंदी शिकणे हे केवळ सांस्कृतिक दृष्ट्याच नव्हे, तर शैक्षणिक आणि व्यावसायिक दृष्ट्याही विद्यार्थ्यांसाठी अत्यंत फायदेशीर आहे.

संवादाची वाढती संधी

भारतात सर्वात जास्त बोलली जाणारी भाषा असल्याने, हिंदीचे ज्ञान तुम्हाला देशभरातील लाखो लोकांशी संवाद साधण्याची संधी देते. तुम्ही विविध राज्यांतील मित्र बनवू शकता, त्यांच्या संस्कृतीबद्दल जाणून घेऊ शकता आणि तुमचे दृष्टिकोन विस्तृत करू शकता.

शैक्षणिक आणि व्यावसायिक फायदे

  • उच्च शिक्षण आणि संशोधन: हिंदीमध्ये अनेक उत्कृष्ट पुस्तके, संशोधन पेपर्स आणि अभ्यास साहित्य उपलब्ध आहे. हिंदीचे ज्ञान तुम्हाला या संसाधनांपर्यंत पोहोचण्यास मदत करेल.
  • करिअरच्या संधी: सरकारी नोकऱ्या, बँकिंग, पत्रकारिता, प्रकाशन, शिक्षण, पर्यटन, मनोरंजन आणि आंतरराष्ट्रीय संबंध यांसारख्या अनेक क्षेत्रांमध्ये हिंदी भाषिक उमेदवारांना प्राधान्य दिले जाते. दुभाषी (Translator) किंवा भाषिक तज्ञ (Linguistic Expert) म्हणूनही करिअरच्या उत्तम संधी उपलब्ध आहेत.
  • डिजिटल युगात हिंदी: इंटरनेट आणि सोशल मीडियावर हिंदीचा वापर मोठ्या प्रमाणावर वाढला आहे. अनेक वेबसाइट्स, ॲप्स आणि डिजिटल प्लॅटफॉर्म हिंदीमध्ये उपलब्ध आहेत. हिंदीचे ज्ञान तुम्हाला या डिजिटल जगाशी जोडलेले ठेवेल.

सांस्कृतिक आणि राष्ट्रीय ओळख

हिंदी शिकल्याने तुम्हाला भारताच्या समृद्ध संस्कृतीची, इतिहासाची आणि परंपरांची सखोल माहिती मिळते. हिंदी साहित्य, संगीत आणि चित्रपटांमधून तुम्ही भारताच्या आत्म्याला अधिक चांगल्या प्रकारे समजू शकता. हिंदी हे आपल्या राष्ट्रीय ओळखीचे एक महत्त्वाचे प्रतीक आहे, आणि ती शिकून तुम्ही या ओळखीचा एक अभिमानास्पद भाग बनता.

शाळेत हिंदीचा अभ्यास करणे हे केवळ परीक्षा उत्तीर्ण करण्यापुरते मर्यादित न ठेवता, ती एक जिवंत भाषा म्हणून आत्मसात करण्याचा प्रयत्न करा. हिंदी पुस्तके वाचा, हिंदी चित्रपट पहा, हिंदी गाणी ऐका आणि हिंदीत बोलण्याचा सराव करा. यामुळे तुमची भाषा समृद्ध होईल आणि तुम्हाला तिचा खऱ्या अर्थाने आनंद घेता येईल.

निष्कर्ष: हिंदी, आपली ओळख, आपला अभिमान

हिंदी दिवस हा केवळ एक औपचारिक सोहळा नाही, तर तो आपल्या देशाच्या भाषिक एकात्मतेचा, सांस्कृतिक समृद्धीचा आणि राष्ट्रीय अस्मितेचा उत्सव आहे. १४ सप्टेंबर १९४९ रोजी हिंदीला अधिकृत भाषेचा दर्जा देण्याचा निर्णय हा भारताच्या भविष्यासाठी एक दूरगामी आणि महत्त्वाचा टप्पा होता.

हिंदीने आपल्या देशाला एकत्र जोडण्याचे, सांस्कृतिक आदानप्रदान करण्याचे आणि एक मजबूत राष्ट्रीय ओळख निर्माण करण्याचे कार्य केले आहे. ती केवळ प्रशासकीय कामकाजाची भाषा नसून, ती कोट्यवधी भारतीयांच्या भावना व्यक्त करण्याची, त्यांच्या कथा सांगण्याची आणि त्यांच्या स्वप्नांना पंख देण्याची भाषा आहे.

विद्यार्थी म्हणून, आपण सर्वांनी हिंदी भाषेचे महत्त्व समजून घेतले पाहिजे आणि तिचा आदर केला पाहिजे. हिंदी शिकणे म्हणजे केवळ एक नवीन भाषा शिकणे नव्हे, तर भारताच्या विशाल आणि वैविध्यपूर्ण संस्कृतीशी जोडले जाणे होय. चला तर, या हिंदी दिनानिमित्त, हिंदीला आपल्या जीवनाचा अविभाज्य भाग बनवण्याचा आणि तिच्या प्रचार-प्रसारासाठी योगदान देण्याचा संकल्प करूया. हिंदी ही केवळ आपली अधिकृत भाषा नाही, तर ती आपला अभिमान आहे, आपली ओळख आहे!

तुम्हाला माहीत आहे का?

  • हिंदी नावाचा उगम: 'हिंदी' हे नाव पर्शियन शब्दातून आले आहे, ज्याचा अर्थ 'सिंधू नदीच्या प्रदेशातील' असा होतो.
  • देवनागरी लिपी: हिंदी ही देवनागरी लिपीत लिहिली जाते, जी डावीकडून उजवीकडे लिहिली जाते आणि ती जगातील सर्वात वैज्ञानिक लिपींपैकी एक मानली जाते.
  • जगातील स्थान: मंदारिन (चिनी), स्पॅनिश आणि इंग्रजीनंतर हिंदी ही जगातील चौथी सर्वात जास्त बोलली जाणारी भाषा आहे. भारतात सुमारे ४३% लोक हिंदीला आपली पहिली भाषा मानतात, तर अनेक लोक दुसरी किंवा तिसरी भाषा म्हणून हिंदीचा वापर करतात.
  • पहिला हिंदी दिवस: १४ सप्टेंबर १९४९ रोजी हिंदीला अधिकृत भाषेचा दर्जा मिळाल्यानंतर, पहिला हिंदी दिवस १४ सप्टेंबर १९५३ रोजी साजरा करण्यात आला.
  • संयुक्त राष्ट्रसंघात हिंदी: संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या (United Nations) अधिकृत भाषा नसतानाही, अनेक भारतीय नेते आणि प्रतिनिधींनी संयुक्त राष्ट्रसंघाच्या व्यासपीठावर हिंदीमध्ये भाषणे दिली आहेत, ज्यामुळे हिंदीचा जागतिक स्तरावर सन्मान वाढला आहे.

🎮 परस्परसंवादी खेळ

पूर्ण स्क्रीन